Eind juli mocht ik iets van Gods tederheid en zorgzame aanwezigheid ervaren …
Ik was met een honderdtal hoogbejaarden, zieken en andersvaliden in Banneux en nam er deel aan een triduüm van KVZ ( Katholieke Vereniging voor Zieken ) met als thema ‘ Hoopvol onderweg’ .
In de mooi verzorgde liturgische vieringen,
tijdens een ingetogen avondwake,
bij een verzoeningsviering,
bij geloofsgesprekken,
bij een ziekenzalving,
bij uitbundig gezang of intieme ‘gezegende’ momenten van stilte en gebed,
maar ook bij een lekkere koffie met appeltaart…
en doorheen de warme vriendschap met de deelnemers
telkens weer mocht ik thuiskomen bij mezelf , bij de mede-bedevaarders en bij God .
Het geduld, de moed en de draagkracht waarmee zieken staande blijven,
ondanks pijn of eenzaamheid en verdriet –
waren voor mij als ‘sprankels van hoop’ en toonden dat geloof een bron van hoop is!
In geloofsgesprekken in kleine groep mocht ik getuige zijn van het vertrouwen waarmee mensen hoopvol verder gaan, ondanks beperkingen of lijden .
Dit is geen naïef optimisme maar een standvastig geloof dat God, ondanks tegenslagen en pijn, alles uiteindelijk ten goede zal brengen .
Kwetsbare mensen zo nabij mogen zijn confronteert me met mijn eigen kwetsbaarheid en het besef dat ook mijn leven broos en eindig is. Maar tegelijk gaf het mij een boost aan energie en vitaliteit . Ik mocht het ‘beste’ van mezelf gratuit geven: mijn tijd, mijn aandacht, mijn zorgzame aanwezigheid en zo Gods Geest ook in mij ervaren .
Ik mocht ervaren dat ikzelf hier in Banneux instrument van Gods liefde mocht zijn .
Ik mocht ervaren dat de Geest volheid van leven geeft .
Ja, God was teder en zorgzaam in mij en in mijn medepelgrims aanwezig ! Wat een pracht-ervaring !
Michèle Vandenput