Tag Archive vieren

Taizéviering in de Heilig Kruiskerk

Wat was het een fijne viering; Een viering zoals dit kom je niet bijwonen. Je komt ze meedoen. Het was dan ook warm en gezellig. Samen bidden, samen zingen, samen vieren en samen geloof beleven. Het zat er allemaal in. Pastoor Tom benadrukte hoe één we kunnen zijn ondanks de diversiteit tussen mensen. En al die verschillende mensen vonden in en na die viering de eenheid die hen verbindt.

Dank aan:

  • Cantorij Sint-Cecilia
  • Het Taizékoor uit Schoten 
  • Werner Van Acker koorleider en solist van het Taizékoor
  • Organist Jos Smets
  • De ploeg die ons ook na de viering hartelijk ontving
  • De net gevormden die mee kwamen vieren en de mis dienen.
  • De mensen die dit allemaal (met een jaar vertraging) hebben mogelijk gemaakt.

Proficiat aan alle vormelingen van Mortsel en Edegem

Op 11 mei mochten een grote groep jonge mensen het vormsel ontvangen in de basiliek in Edegem en in de Heilige Bernadettekerk in Mortsel. We feliciteren deze jongelui graag en hopen hen nog regelmatig in onze kerken terug te zien.

Dank aan onze vormheer Deken Jan Verheyen die gedreven en enthousiast deze jongen mensen op weg zette als volwassen gelovigen. Dank aan alle catechisten en vrijwilligers die zich gans het jaar belangeloos inzetten om deze jongeren voor te bereiden op die grote dag

We verwelkomen hen binnenkort allemaal samen voor de dankviering in de Basiliek.

Inspiratie voor de toekomst…

op 29 april kwamen geëngageerde mensen van heel onze pastorale eenheid samen om over de toekomst van onze kerk in onze pastorale eenheid uit te wisselen en visie te vormen.

Vanuit het team gaf Jo volgende inspirerende getuigenis over wat kerk nu en in de toekomst kan zijn.

Zondagskerk Heilig Kruis

Ik wil beginnen met jullie te vertellen over wat we gisteren hier in H. Kruis hebben meegemaakt.

Gisteren was onze gemeenschap IederEEN vurig verbonden te gast in de zondagskerk.

Je weet dat we met een groep mensen uit onze PE bijna 3 jaar geleden begonnen zijn met wat we onze “nieuwe gemeenschap” noemden. We zijn dan gestart met onze 4e zondagen waar al tientallen mensen veel deugd aan beleefd hebben: het zijn gemeenschapsdagen met 3 ingrediënten: maaltijd, een bezinnende of ontspannende activiteit en een vreugdevolle eucharistie.

De eerste jaren zijn we apart bijeengekomen. Maar het is nooit de bedoeling geweest een aparte club te vormen.

Gisteren hebben we zo  voor de eerste keer aangesloten bij de plaatselijke eucharistie.

Stel het u voor: 45 mensen (kinderen inbegrepen) afkomstig uit alle hoeken van onze PE zaten gisteren in de zondagskerk, verzorgden mee het onthaal, smeerden broodjes en zetten koffie om na de mis in de ontmoetingsruimte te verorberen, begonnen een half uur op voorhand de liederen te zingen zodat iedereen uit volle borst meezong tijdens de viering… Het was geweldig.

We weten nog niet precies waar we met IederEEN vurig verbonden naartoe gaan. De Heilige Geest zal het ons wel duidelijk maken .

Maar, eigenlijk willen we ook van onze zondagskerk een kloppend hart van heel onze pastorale eenheid maken.

Dat gebeurt niet vanzelf. Daarvoor moeten we stappen zetten. Stappen om te groeien naar een hechte gemeenschap waar iedereen betrokken is bij het gebeuren, waar iedereen geeft en ontvangt.

Een tijd geleden hebben we de eerste stapjes gezet. Midden in de zondagsviering legde pastoor Tom tot ieders verbazing de viering stil en vroeg de aanwezigen om in groepjes samen te gaan zitten om hun suggesties op te schrijven op de vraag hoe kunnen we nog beter als gemeenschap vieren en gemeenschap vormen.

Maar daar stopte het niet bij. Er was een tweede luik dat polste naar hun bereidheid om taken en op zich te nemen.

Rond al die taken worden nu groepjes gevormd. Ik noem er enkele

  • het onthaalteam. Waarvoor onthaal niet alleen een boekje geven is Maar mensen warm welkom heten; woordje voor nieuwkomers; babbeltje met oude getrouwen
  • een groepje dat zich bezighoudt met misdienaarswerking
  • kinderwerking: nu hebben we al een kinderhoekje en een nevendienst op de 1e zondag: maar het plan is de ploeg nevendienst uit te breiden
  • werking voor de lectoren
  • Koffieploeg: achteraan in de ontmoetingsruimte komt een klein keukentje zodat het eenvoudiger wordt om na de viering (waarom niet elke zondag?) na te praten, elkaar beter te leren kennen, aandacht te krijgen ook voor elkaars noden

En dan zijn er nog plannen om de wekelijkse eucharistie te omkaderen:

Waarom niet  een half uurtje voor de viering een stukje catechese geven of de inhoud te van nieuwe liederen bespreken en die meteen aan te leren: een getuigenis beluisteren enz…

Droom: een open zondagskerk waar je terecht kan voor bvb een zegening, voor een woord van troost, een moment van stilte midden je hectische leven…

Daarvoor hebben we mensen nodig om dat kloppend hart te bemannen: laten we dus de krachten uit heel onze PE bundelen.

85 jaar St.-Jozef Mortsel

Toen de mensen op zondag 5 mei de kerk binnen kwamen leek alles zoals altijd, behalve dat er achteraan in de kerk een lange tafel stond met (nog lege) glazen en schaaltjes. Je hoorde iedereen haast denken: “Wat zou er te vieren zijn?” want het was natuurlijk was het wel duidelijk dat er “iets” te vieren was.

Dat bleek pas op het einde van de viering. Na de mededelingen nam Ann het woord om namens de pastorale eenheid de parochiegemeenschap geluk te wensen met het 85-jarig bestaan van de parochie St.-Jozef. Zij had ook een groot boeket bloemen bij, eigenlijk bedoeld voor alle parochianen. Ze zette ze, begeleid door een warm applaus, in een vaas voor het altaar en we mogen ervan uitgaan dat ze zullen gebruikt worden om in deze meimaand het kapelletje te versieren dat zoals ieder jaar bij het altaar staat.

Sinds november 2023 is er in de St.-Jozefparochie weer af en toe een eucharistieviering. Iedere eerste zondag van de maand mogen we daarvoor rekenen op pater Hugo De Deckere. En ook hij werd in de bloemetjes gezet. Dat was een beetje voor zijn engagement voor onze gemeenschap, maar vooral omdat hij 50 jaar geleden tot priester gewijd werd. Dat “in de bloemetjes zetten” gebeurde voor hem met een boekenbon. Hij blijkt namelijk graag te lezen en heus ook wel eens iets anders dan zijn brevier. Met een welgemeend applaus drukten de aanwezigen een hartelijk proficiat uit bij dit gouden priesterjubileum.

Het werd een mooie viering met een gezellige receptie nadien.

Dirk Mahieu

Van harte proficiat aan gans de gemeenschap vanwege gans de pastorale eenheid. De foto’s spreken… Met dank aan Guido Hapers.

Bedevaarten aan de Grot

Mensen die graag samen met anderen bidden kunnen hier altijd aansluiten

  • donderdag 2 mei om 15 uur  WZC Immaculata Edegem of bij slecht weer op dinsdag 7 mei om 15 uur
  • woensdag 8 mei om 20 uur   Femma Heilig Sacrament
  • dinsdag 14 mei om 14 uur     De Verrezen Heer Berchem
  • dinsdag 14 mei om 15.30 uur    KWB Sint-Lodewijk/Heilige Kruis die iedereen van onze pastorale eenheid mee uitnodigen. Info klik HIER!
  • vrijdag 24 mei om 14.30 uur       Samana Edegem
  • dinsdag 28 mei om 14 uur     Huize Stracke Boechout
  • donderdag 30 mei om 14.15 uur WZC Compostela Borsbeek
  • vrijdag 31 mei om 15.30 uur  OKRA Valkenveld Wilrijk
  • dinsdag 4 juni om 14 uur       Samana Neerveld

Wek onze kracht, vuur onze hartstocht aan

De volgende themaviering valt op 12 mei, de zondag tussen Hemelvaart en Pinksteren.

Huub Oosterhuis vatte heel de paas- en pinksterperiode samen in dit lied:

Op de voorbereidingsavond van 16 april maken ook wij onze samenvatting van ons paasgeloof en zoeken wij antwoorden op die grote pinkstervraag: hoe kan de Geest het aangezicht van de aarde vernieuwen en hoe kunnen wij ons door Hem laten raken?

Welkom ‘in de 72’ (Vestinglaan 72, Edegem) op dinsdagavond 16/4 om 20 u.voor deze boeiende geloofsuitwisseling en op zondag 12 mei om 11.15 u.  in de kerk van Heilige Familie voor de themaviering (eucharistie). Wie graag eens komt proeven van de zang in het Rabboeni-koor: we oefenen om 10 uur.

Dat Hij verrezen is ten derde dage
vroeg in de morgen, donker was het nog;
Jezus van Nazareth die werd gekruisigd,
wat zoekt gij Hem te midden van de doden?

Dat Hij door dichte deuren binnenkwam,
‘Gezegend die niet zien en toch geloven;’
dat Hij hun veertig dagen lang verscheen
en met hen at ten teken dat Hij leefde.

Dat Hij van af de berg ten hemel voer,
dat toen de Vijfigste gekomen was,
zijn leerlingen rondom één tafel waren
en plotseling geschiedde uit de hemel –

Zoals aan Mozes in een storm van vuur
werden die dag de Tien Volkomen Woorden
in alle talen te verstaan gegeven
aan alle volkeren onder de hemel.

Deze en nog veel andere verhalen
doen over Hem de ronde, waar of niet.
Zouden zij alle opgeschreven zijn,
de wereld was te klein voor zo veel boeken.

Meer dan verhalen bleef er van Hem over,
nog: mensen die Hem nooit hebben gezien
maar werden aangeraakt door zijn verschijning
en Hem aanvaarden als hun groot verhaal.

Zijn woorden over liefde bleven over.
En mensen die naar deze woorden leven.
Kom, Geest vernieuw het aangezicht der aarde,
Wek onze kracht, vuur onze hartstocht aan.

Pasen in Sint-Lodewijk

‘Resurrexi et adhuc tecum sum, alleluia’. Ik ben verrezen en ik ben nog bij u. Dit was het introïtus gezongen door het koor ‘Gaudeamus’ bij de intredeprocessie op paasdag. De voorganger was pater Mark Van Beeumen (msc) waarop we steeds beroep mogen doen voor de feestdagen. De paasviering was ‘af’ met een boeiende homilie, machtig orgelspel en gregoriaanse koorzang. De kerk was door de bloemenschiksters prachtig opgesmukt met een bloemenzee. Tijdens de viering met hernieuwden de 50 aanwezigen hun doopbeloften en zij werden nadien ter bevestiging met wijwater besprenkeld.

Het werd wel een speciale Pasen: Hugo Peeters was toe aan zijn 45ste paasviering als koorleider en kreeg aan het eind van de viering een daverend applaus.

Er is wel een keerzijde aan de medaille want het was tevens de laatste gregoriaanse paasviering in onze kerk. Op zondag 25 augustus zal immers de laatste viering in de kerk plaatsvinden. Het wordt wel een feestelijk afscheid: die dag is het feest van Sint-Lodewijk en de parochie bestaat 95 jaar. Bij die gelegenheid is er nog meer gepland maar daarover volgt later meer.

Paaszondag in de basiliek

De basiliek was bijna gevuld zoals op een kerstdag, wat een fijne en warme viering met 6 misdienaars, gezinnen, trouwe medegelovigen… Naast het evident belangrijkste christelijke feest van het hele jaar, was het ook een mooie feestdag voor organist Rob Gillé.

Dat mocht ook wel, na 50 jaar muziek spelen in Buizegem, Sint-Antonius en nog steeds geregeld in de basiliek werd hij dan ook terecht in de bloemetjes gezet. Het applaus was warm en verdiend. Ook hoornblazer Ernest Maes mocht meegenieten van de aandacht en wij allen van hun muziek. Dank u wel!

Paaswake in Heilig Kruis

Om 21 uur was het intussen wel donker. Dat donker belette niet dat we werden meegenomen in een hele mooie reis doorheen de lezingen van de Paaswake. Wie de verhalen zo één voor één hoort passeren, ziet hoe God en mens verbonden met elkaar doorheen de geschiedenis trekken. Op zo’n moment vallen de duizendtallen weg en loopt het spoor van de geschiedenis geruisloos onze tijd binnen.

Ook nu nog gaan we in datzelfde spoor. Ook nu worstelen we met de verrijzenis, Jezus die de Zoon van God is… Ook nu zoeken we Gods Geest om vooral in ons hart en ons spreken en handelen de kracht van die leven gevende boodschap te ontvangen.

Met Witte Donderdag legde pastoor Tom in de homilie nog de nadruk op de gemeenschap die ook op dat Laatste Avondmaal aanwezig was. Tijdens de Paaswake waren wij die gemeenschap. De plek waar God mensen kan aanspreken en hen roept om getuigen te worden, getuige van de liefde die God ook nu in onze wereld wil doorgeven.

De Paaswake in de basiliek

De vroege Pasen hielp een handje, helemaal donker was het nog niet, maar de schemering was er toch wel. En dus bracht het vuur meteen de boodschap van het scheppingsverhaal tot leven: God sprak er moet licht zijn. Dat licht brachten we basiliek binnen samen met Oksana en haar doopkaars, op weg naar het licht van haar doopsel.

We zijn het in onze pastorale eenheid zo gewend geraakt jaarlijks volwassenen te dopen, dat we bijna niet meer zien hoe speciaal dat is. Voor de mensen in de basiliek moet het toch zo’n speciale ervaring geweest zijn, voor hen was het immers wel de eerste keer.

Ook voor Oksana was het duidelijk speciaal. Ze heeft er samen met haar meter Gert en peter Koen heel sterk van genoten. We wensen haar toe dat het vuur van de Geest in haar hart steeds sterker mag worden en als gelukkige christen de weg van Jezus mag gaan.