Tag Archive bezinnen

REVEIL: 1 NOVEMBER Poëzie, muziek en herdenking bij valavond

Begraafplaats Mortsel-Dorp.

Al voor de zevende keer op rij konden mensen hun doden herdenken op de stemmig versierde begraafplaats. Een uur ingetogenheid. Woord, klank, kaarslicht, één harmonie. Wij waren er bij en voelden de verbondenheid, gevuld met herinneringen, voor iedere aanwezige verschillend.

Na het uurtje – al wandelend mooi verdeeld over de vier hoeken van de begraafplaats – kon nog even verwijld en nagepraat worden bij een kom lekkere soep.

Bedankt aan de vrijwilligers en speciaal ook aan de dichters en muzikanten die er een deugddoend geheel van gemaakt hebben. Dit betekenisvolle initiatief mag nog vele jaren volgehouden worden.

Denise

Allerheiligen en Allerzielen : dagen van herinnering en hoop

Het is goed nu even stil te worden en te her-inneren.

We denken terug aan lieve mensen die ons ontvallen zijn,
met al de pijn van het scheiden.
We willen hen niet vergeten want we zullen de leegte ervaren als ze niet langer diep in ons aanwezig leven.

Tot God bidden we dat Hij zou aanvullen
wat hen aan volkomenheid ontbreekt en
dat zij in Zijn nabijheid helemaal gelukkig mogen zijn, voorgoed .

We nemen ons voor alles wat onze na(-naast)bestaanden kwetst
angstvallig te vermijden en teder met hen om te gaan,
warme zorg aan hen te besteden zodat zij daaruit vreugde en levenskracht kunnen putten.

Moge Gods zegen dan ook op ons rusten, en mocht – op ons uur – het uur van onze dood Hij ons vertrouwen en onze toekomst zijn.

Mogen deze dagen voor u en uw nabije mensen dagen van zegen zijn

Valeer Deeschacht

Reveil in Mortsel en Edegem Boeiend moment om stil te staan…

Reveil23 Mortsel

Tussen 17.00 en 18.00 brengen lokale dichters en muzikanten troostende muziek. We ronden af met een babbeltje bij een tas soep.

Praktische informatie

Begraafplaats Mortsel Dorp
Lepelstraat 1
2640 Mortsel

Info:
Greet Peeters
greet@sub-tilia.be
0475360038

Reveil23 Edegem

Reveil Edegem, een spoor van licht een spoor van herinnering
Op 1 november 2023 staan we stil bij wie we missen met muziek en woord.
Iedereen welkom om 15u tot 16u (inkom gratis) in de aula van uitvaart De backer
Vrijwilligersstraat 59
2650 Edegem

Bij het buitengaan bieden we je graag een kaarsje aan dat je op de begraafplaats kan zetten.

Praktische informatie

Aula Uitvaart De Backer
Vrijwilligersstraat 59
2650 Edegem

Info
Ria Patteet
ria.patteet@telenet.be
0485270233

Bouwen aan een vredige samenleving : ‘Vredevoor jou!’ gaat verder dan je voordeur

Wat is vrede? En wat moet je ervoor doen?

Wat is Vrede?

Vrede wordt in het algemeen (en doorgaans) gedefinieerd als ‘een heilzame toestand van rust en harmonie’ , en dus afwezigheid van stoornis , twist of strijd. Het woord vrede is een oud Germaans woord dat samenhangt met ‘vrij’, en oorspronkelijk ‘rechtstoestand van zekerheid’ betekende.
Het begrip vrede wordt vaak in een adem genoemd met het tegendeel (en dus de afwezigheid van) oorlog.
Maar vrede is meer dan enkel de afwezigheid van oorlog : iemand vrede toewensen , is wensen dat die persoon kan leven vanuit een innerlijke rust (omdat het die persoon vb. aan niets ontbreekt wat zijn hart verlangt) in harmonie met de anderen om zich heen , wat leidt tot een grotere harmonie en finaal tot een vredige samenleving. (zie infra : vrede als proces)
Inzetten op een vredige samenleving behelst zoeken en werken aan de bron van innerlijke rust op maat van eenieder , opdat vanuit die innerlijke balans in harmonie kan geleefd worden met anderen.

Vrede als groet: In bepaalde talen (en doorgaans geloof gebonden) , zoals het Arabisch en het Hebreeuws is het gebruikelijk elkaar te begroeten met het woord voor vrede , salaam , respectievelijk sjaloom (of een zin waarin vrede wordt toegewenst).
Vanuit de pastorale eenheid Heilige Maria Magdalena werd het idee gelanceerd om ook als Christen buiten de zondagse viering elkaar meer de vrede toe te wensen met de zin ‘Vrede voor jou’ en met een mooie vredeswens (zie infra slot : onze vredesgroet en –wens). De groet werd ook bij wijze van vredesactie aangebracht op heuse kokosmatten om aan de voordeur te leggen. (om eenieder de vrede toe te wensen die je deur doorgaat) : zie ook HIER.

Symbolen: Een christelijk symbool voor de vrede is de duif, al dan niet met olijftak in de snavel, de vredesduif. Het symbool is gebaseerd op het verhaal van Noach in de Tenach en daarmee het Oude Testament in de Bijbel, waar de duif een olijftak terug naar de Ark bracht. In het jodendom is de regenboog uit hetzelfde verhaal eerder een symbool van vrede.

Oproep

De vier grote religies het christendom , het jodendom , de islam en het boeddhisme zijn het erover eens : vrede begint bij jezelf. Je moet zelf zorgen dat je niet oordeelt (of veroordeelt), je medemens goed behandelt, je openstelt voor de ander en niet denkt dat je beter bent dan hij of zij.

Als we samen onderweg willen gaan naar een vredige samenleving kunnen we niet anders dan samen op te roepen tot een vreedzaam en respectvol samenleven.

Samen bouwen aan een vredige samenleving is de basis, niet alleen van onze diverse religieuze tradities, maar ook van hoe wij echt met elkaar om willen gaan. De sleutel is: openstaan voor elkaar en nieuwsgierig zijn naar de andere, alsook elkaar aanspreken op(voor) oordelen en onverdraagzaamheid. Leer elkaar kennen, laat je verrassen door de verschillen (leer ze omarmen) en verbaas je over de overeenkomsten (en laat ze verbindend werken). ‘Zo ontstaat waardering en respect.’

In Nederland leidde een gelijkaardige oproep tot een heuse vredesverklaring ondertekend te Haarlem tussen politici en gelovigen.

Laat ook in België deze oproep weerklinken en leiden tot meer engagement en burgerschap hiertoe. Zie ook : https://www.churchofjesuschrist.org/study/liahona/2019/01/eur-nld-local-pages/local-news-004?lang=nld

Vrede : hoe beginnen we eraan als Christenen?
→Vrede als onze kernwaarde

Samen onderweg gaan naar een vredige samenleving is een van onze kernwaarden als Christen.

Waarden zijn de wortels, de grondslag van ons leven. Ze helpen je om in moeilijke omstandigheden vol te houden. Ze helpen je om integer te zijn, trouw aan jezelf en waarvoor je staat. Waarden zijn fundamentele overtuigingen of idealen. Het is de kern van wat je nastreeft en hetgeen van waaruit je gedrag vorm krijgt. Waarden worden vaak in één adem genoemd met normen. Het verschil is dat waarden de basis vormen en normen de gedragsregels zijn die daar logisch uit volgen (en dus gefundeerd zijn in die waarden).

Vrede behoort tot de groep van de tien meest voorkomende waarden wereldwijd : vrijheid, eerlijkheid, respect, verdraagzaamheid, rechtvaardigheid, gelijkheid, vrede, vriendelijkheid, liefde, en veiligheid.

→Vrede , inclusie en diversiteit

Jesaja 56:3-7-10 ; Marcus 11:17 : In de voetsporen van Jezus :

Ons motto als gelovigen moet zijn :
Het gebedshuis is voor alle volken ; het gebedshuis is de ontmoetingsplek tussen God en alle mensen , groot en klein , alle naties , diversiteit en inclusie ten top.

Jezus trekt dit duidelijk open naar diversiteit en inclusie : alle nationaliteiten zijn welkom en alle soorten mensen , ook gehandicapten , blinden en zelfs dieren krijgen hun plaats.

Wat verstaan we onder :
*diversiteit :Verscheidenheid tussen personen in een groep op grond van een veelheid van denkbare factoren, zoals ras, geloof, opleiding, geslacht , leeftijd, seksuele geaardheid, culturele of economische achtergrond, beroep, ervaring, enzovoort.
*inclusie : De insluiting in de samenleving van achtergestelde groepen op basis van gelijkwaardige rechten en plichten. Inclusie wordt vooral gebruikt in het discours rond allochtonen, kansarmen en mensen met een handicap – functiebeperking.

‘Vredewens
Schenk ons genoeg moed en vertrouwen, Heer,
om elkaar de hand te reiken,
elkaar vast te houden over alle verschillen heen.
Dan zullen ook wij mogen dromen
van een land waar onrecht is uitgewist,
tweedracht verleden tijd is,
waar vreemdelingen en vluchtelingen zich mogen thuis voelen
en tochtgenoten zijn naar uw Rijk van vrede.
Op weg naar dat Land moge
de vrede van de Heer altijd met u zijn.’

Bezinning

Omzien naar mensen
Leven is soms bedreigend.
Vreemde mensen, andere gewoontes:
ze maken ons bang.
We hebben onze eigen manier van leven,
onze eigen traditie, onze eigen wetten.
Daarbinnen voelen we ons veilig.
We hebben er onze eigen plaats.
Traditie en gewoonterecht
kunnen ook beknellen.
Openheid naar anderen
kan erdoor in gevaar komen.
Eigenbelang en eigengereidheid
kunnen daardoor hoogtij vieren.
Wanneer we omzien naar mensen,
wanneer we ons door hen laten raken,
dan ontstaat er nieuwe ruimte.
De vreugde en het verdriet,
de zorgen en de blijdschap van anderen,
kunnen ons leven veranderen.
Omzien naar mensen doet ons omkeren.
Het maakt andere mensen van ons.
Er komt tijd en ruimte vrij
waardoor de ander en ook wijzelf
nieuw en bevrijdend kunnen leven.
Als we met de ogen van ons hart
naar anderen omzien,
dan verleggen we grenzen
van onszelf naar anderen toe.
Daardoor mogen we ons voelen
als broers en zussen,
als kinderen van één en dezelfde God.
Omzien naar mensen brengt Hem aan het licht.’

Zending

Onze God is een God van alle mensen
van welke taal, ras of kleur ze ook zijn.
Ook het hart van christenen dient open te staan
voor elke mens, ongeacht zijn taal, ras, kleur of godsdienst.
Tot die liefde zonder grenzen
worden wij uitgezonden’

→Ga in dialoog – gelijkwaardigheid

Dialoog als levenskunst : de waarheid ontvouwt zich in dialoog

“En wie u zal dwingen één mijl te gaan, ga er twee met hem.” (Mt. 5,41)

Lang werd dit vers geïnterpreteerd als een gebod om ons afzien, zelfs door onrecht, trots te dragen. Je draagt zorg voor een ander, als je meer doet voor hen dan wat ze van je vragen. Er ligt echter nog een waarheid voor het grijpen in het gebod om niet één, maar twee mijl mee te lopen. Hoe langer je onderweg bent met iemand, hoe groter de kans dat je begint te praten met elkaar. Dialoog wordt zo mogelijk in een situatie waar je haar niet verwachtte. Dialoog met een persoon die je misschien liever mijdt. Die tweede, extra mijl blijkt op deze manier zowaar een eerste stap naar vrede. Je hoeft niet meteen je hart op je tong te hebben. Maar waar twee mensen geduldig met elkaar in gesprek gaan, toont de waarheid zich. We kunnen uit zulke gesprekken een les leren, of ze werken vervullend. Hoe dan ook de waarheid vereenvoudigt en verrijkt onze realiteit.

“Een mens heeft twee oren en één mond om twee keer zoveel te luisteren als te praten.” (Confucius)

Zeker daar waar er verschillen zijn of zelfs een geheel ander waardenkader, is dialoog noodzakelijk om die verschillen – soms ook geschillen – te overbruggen. Contact maak je echter niet zozeer door te spreken maar door actief te luisteren. Luisteren is niet enkel de woorden maar de hele boodschap van de ander (betekenis én gevoelens) in je opnemen. Actief luisteren is horen en zien wat de ander zegt, de boodschap verwerken en verbaal en non-verbaal tonen: “ik begrijp je”.
Echt contact is willen luisteren om te begrijpen (en niet enkel willen reageren). Het gelijkwaardige in elkaar herkennen, erkennen en ruimte geven garandeert vrede op aarde. Het gelijkwaardige in elkaar negeren en blijven beroepen op privileges bestendigt onvrede. De keuze voor het een of voor het andere maakt het verschil.“

Vrede gebeurt waar elke mens, zwart of wit, klein of groot, kwetsbaar of sterk … tot haar of zijn recht komt.” (Uit: Zo word je een echte vredeskunstenaar, wakkervoorvrede.be)

Als je naar iemand kijkt met ogen van liefde, zie je iets anders dan degene die naar dezelfde persoon kijkt met haat of met onverschilligheid, zonder liefde. (Desmond Tutu)

→Woorden gevolgd door daden

Gebruik geen woorden als ‘zeemzoeterij’ , maar als een uiting van je authentieke ik: woorden die aansluiting vinden bij je kernwaarden en kracht doen kiemen . Woorden die gevolgd worden door daden en een aangepaste attitude en houding. Verbindende woorden die iets kosten aan je eigen ego. Woorden die empoweren en je vrij maken voor iets….

→Waarheid – Waarachtigheid

Uitgangspunt van ons als gelovigen : de waarheid

Waarheid koppelen we graag aan feiten. We ervaren de waarheid als tastbaar. Om die waarheid te kennen, vragen we: wie, wat, waar, wanneer, hoe … We nemen de waarheid graag met onze zintuigen waar. Onze zintuigen en ons geheugen zijn niet altijd honderd percent betrouwbaar en dan volgen er wel eens discussies over ‘de waarheid’. Was het wel zo? Gebeurde het dan?

Gelovigen zien anders naar ‘de waarheid’: Als we ons naar binnen keren, zien we én ervaren we dat we in de transcendente wereld allen één zijn, onlosmakelijk met elkaar en de schepping verbonden. We zeggen dan: we zijn allen kinderen van God, we zijn broers en zussen van elkaar. Deze verbondenheid is de diepere waarheid van waaruit we de dagelijkse realiteit tegemoet kunnen treden. Dat is een diepere waarheid van waaruit we met respect en zonder geweld met elkaar kunnen omgaan.

U zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u bevrijden. (Jezus van Nazareth, Joh. 8,32)

De weg naar de vrede is de weg van de waarheid… Waarachtigheid is zelfs belangrijker dan vredelievendheid. Inderdaad! De leugen is de moeder van het geweld. Een waarachtig mens kan niet lang gewelddadig blijven. (Mahatma Ghandi)

De kracht van waarachtigheid

Handel vanuit de kracht van waarachtigheid. Kies voor wat echt is . Leef noch handel vanuit leugens of dat wat bedrieglijk werkt. Houd jezelf daar ook niet aan vast geleid vanuit verkeerde belangenoverweging.
In waarachtigheid leven is een wijze van “zijn”. Het is een te cultiveren attitude. Mahatma Ghandi verwijst met het woord “Satyagraha” naar “de kracht van de waarheid”, de kracht die nodig is tot geweldloos handelen. Het is handelen in overeenstemming met de waarheid. Het omhelst waarachtigheid.
Waarachtigheid beoefenen is noodzakelijk om een vredevolle wereld te creëren. Dag na dag, moment na moment trouw aan jezelf in het leven staan. Het is een grote uitdaging. Zeker in tijden waar fake en oppervlakkigheid snel gewin betekent : Wie stelt zich niet de vraag: “Is er meer macht te verwerven door het niet zo nauw te nemen met waarachtigheid?” Is “waarachtigheid” een doorn in het oog in een wereld waar “fake nieuws” rendabeler is?
Zoals de leugen een wapen is om oorlog te voeren, is waarachtigheid een wapen om vrede te creëren.

→Vrijheid

We moeten ook ‘vrij’ zijn en ons vrij voelen om te streven naar vrede en rechtvaardigheid. Zo ervaar ik mijn geloof als christen ook als vrij geleide om te kiezen voor het goede en het handelen hier naar. Ook al botst dat soms in mijn naaste omgeving met de verwachtingen en wijze van handelen van anderen. En ook al ga ik daardoor soms tegen de stroom in van wat gebruikelijk is of in eerste instantie gedacht of verwacht wordt. Doorbreek ook als mogelijk de kortzichtigheid van anderen : leer naasten hier mee door je bril kijken.
Vrijheid is nodig om je kernwaarden zoals het streven naar een vredige samenleving in gedrag om te zetten.

→Vrede als proces

Vrede is meer dan enkel de afwezigheid van oorlog : iemand vrede toewensen , is wensen dat die persoon kan leven vanuit een innerlijke rust (omdat het die persoon aan niets ontbreekt wat zijn hart verlangt) in harmonie met de anderen om zich heen , wat leidt tot een grotere harmonie en finaal tot een vredige samenleving : vrede als proces.

Inzetten op een vredige samenleving behelst zoeken en werken aan de bron van innerlijke rust op maat van eenieder , opdat vanuit die innerlijke balans in harmonie kan geleefd worden met anderen.

Zoals eerder genoemd is open en respectvol communiceren (en de voortdurende mogelijkheid hiertoe) onontbeerlijk. Individuele behoeften en verschillen vragen verder naast een benadering vanuit wat we als rechtvaardig ervaren en beschouwen , ook een benadering vanuit een houding die genadevol en barmhartig is.

Groeien in vrede, rechtvaardigheid en vrijheid is een voortdurend proces waarin we onze waarden en principes in de praktijk proberen te brengen. Het vereist openheid, respect, en het vermogen om conflicten op een vreedzame en rechtvaardige manier op te lossen. Door te streven naar deze idealen kunnen we bijdragen aan een betere wereld voor onszelf en degenen met wie we samenleven.

“De vrucht van de gerechtigheid wordt in vrede gezaaid voor hen die vrede stichten.” – Jacobus 3, 18

Tot slot : Onze groet en vredeswens : Vrede voor jou!

Vrede voor jou !
Laat ons mensen van vrede zijn
Vrede voor jou
Vrede in je huis
God laat zich vinden in een liefdevol gebaar
Hij laat zich vinden in de handen die helpen
God laat zich vinden waar de deuren openstaan
Laat ons mensen van vrede zijn
en liefde brengen…
Vergeven, verzoenen,
hoop, licht en vreugde brengen
Geloof en vertrouwen
Vrede voor jou!

Annick B.

UITNODIGING Voor de VLUCHTELINGEN en voor de VREDE 25 april

Voor de VLUCHTELINGEN en voor de VREDE komen we samen op dinsdagavond  25 april om 19.30 u. in de Sint-Jozefkerk, Molenveldlaan 2 in Edegem en – voor wie dit wensen- rond 20.15 u. in De Schrans (naast de kerk).

Gelovig of ongelovig, deze keer word je door het bestuur van het ‘Oekraïne-Project-Edegem’ uitgenodigd om mee te leven met de vele vluchtelingen, vooral ook met wie in Oekraïne achtergebleven zijn in deze verschrikkelijke oorlog en daar gebukt gaan onder een ‘zwaar kruis’. Wij bidden ook voor de vrede. Niemand hoeft zich echter verplicht te voelen om mee te bidden wanneer we ons tot Jezus zullen richten, Die weet wat lijden is en meelijdt met zoveel onschuldigen, slachtoffers van oorlog, geweld, armoede……  trouwens niet alleen in Oekraïne. Kom gerust eens naar dit zeer bijzonder halfuurtje. Aarzel niet om anderen mee uit te nodigen. Iedereen is zeer welkom en je kan GRATIS eenvoudigrustig komen luisteren, ook naar mooie Oekraïense muziek, waarmee deze bijeenkomst wordt opgeluisterd.

Nadien kunnen we, naar goede gewoonte en voor wie dit wenst, gezellig samen zijn in “De Schrans”.

Woestijnwandeling 18-3-2023: Samen op stap

Een artikel met heel veel foto’s onderaan!

Niets zo mooi als wandelen in de natuur met een beetje bezinning. Dat was alvast de insteek.  Maar we begonnen niet met een lege maag en onze boterhammetjes en salade gingen er dan ook onmiddellijk aan.


We kregen bij start een  tekst mee uit een liedje van Elly en Rikkert en we mochten in een cirkel de woorden noemen die het stukje woestijn bij ons opriepen. 
En dan wandelen maar , we mochten volledig ons eigen ritme volgen en zelfs wat afdwalen.  Een beetje alleen op onszelf en toch tesamen. 

Ik was vergeten hoe het was om te wandelen in de duinen.  Best een stevige oefening voor de benen en een zandmassage voor de voeten. 

En de meditatie kwam als vanzelf. Alsook de deugddoende woorden die we wisselden met elkaar.
Opnieuw een cirkel stop om stil te staan bij hoe we ons voelden en wat het allemaal met ons deed. Dankbaarheid,  voldoening en stilstaan bij de dingen,  het welde allemaal in ons op.
Zij die nog een bochtje meer wilde wandelen,  gingen nog voort , een ander deel zakte al af naar waar de kinderen in volle lust in kampen klauterden van takken en zandkastelen bouwden.

Nadat we eerder al getrakteerd werden met lekker verse verjaardagscakejes kwam er ook nog een vieruurtje bovenop.
Nog wat bijpraten en zingen  , en de dag die letterlijk en figuurlijk zonnig eindigde , zat er weeral op.
Tot de volgende keer  want dan zijn we er graag opnieuw bij!

Er werd ons een zee aan foto’s toegestuurd; Een zee waarschijnlijk ter compensatie van de woestijn…
Dank aan Annick, Kartien, Elise en Dirk. Hieronder zie je het volledige album. klik links of rechts van de foto om door te gaan.

Remedies voor deze crisisperiode, aangeboden door het OEKRAÏNE-PROJECT-EDEGEM vzw

Het bestuur van het ‘Oekraïne-Project-Edegem’ vzw, nodigt jullie van harte uit op haar gebedsmoment van het najaar 2022, dat doorgaat op dinsdag 4 oktober om 19.30 u. zoals altijd in de Sint-Jozefkerk, Molenveldlaan 2 in Edegem.

Zie je het nog moeilijk zitten of ben je op zoek naar middelen om deze bewogen tijd aan te kunnen, dan raden we je aan om één van onze halfjaarlijkse bijeenkomsten mee te maken. Niet dat wij denken over tovermiddelen te  beschikken of zouden ontkennen dat er niet dringend politieke steunmaatregelen nodig zijn. Maar er is meer nodig om  de huidige viervoudige crisis in onze samenleving aan te kunnen.  Want de kans bestaat, althans volgens Prof. Erika Vlieghe, dat we binnenkort weer geconfronteerd worden met een sanitaire crisis. Voeg daarbij de energiecrisis, die op haar beurt mee de economische crisis veroorzaakt, zonder dan nog de klimaatcrisis te vergeten en misschien kan je dit lijstje nog aanvullen.  Een mens zou voor minder angstig of moedeloos worden.  En toch…. mogen we niet bij de pakken blijven zitten en niet vergeten ook spirituele energiebronnen in te schakelen.

WAAR en WANNEER zijn deze remedies te krijgen?

Kom eens op dinsdagavond, 4 oktober, om 19.30 u. naar de St Jozefkerk (Molenveldstraat, 2) in Edegem. Tijdens dit goed half uurtje hoor je misschien iets dat je precies kan helpen, wie weet!  Of kom je tot rust door het beluisteren van mooie muziek in goed gezelschap of leg je achteraf nieuwe waardevolle contacten. Want na dit gebedsmoment ben je welkom in ‘De Schrans ‘(café naast de St Jozefkerk). Het staat je vrij om alleen ook maar naar dit  ‘gezellig samenzijn’ te komen (rond 20.10u).  Mis dit gratis aanbod aan speciale hulpmiddelen niet. Het bestuur van het Oekraïne-Project-Edegem heet jullie allemaal  zeer welkom, uiteraard ook de Oekraïners die het bijzonder zwaar kunnen hebben en die we zeker tijdens onze bijeenkomst niet vergeten. (Meer info bij Liliane : tel. 03 288 73 65)

9 april: OP WEG DOOR DE WOESTIJN: een impressie

De weergoden, zon, wind en wolken waren ons welgezind die 9e april.  Met meer dan dertig mensen uit onze pastorale eenheid trokken we naar het duinengebied van Drunen om een klein beetje de woestijn te ervaren: samen te bidden, te eten, te wandelen, genietend van de natuur en van het samenzijn.
We startten met een knusse picknick, midden in de natuur, waar honden en paarden de volle aandacht van de kinderen én volwassenen genoten.
Na deze versterking waren we klaar om de tocht aan te vatten.
Het eerste deel was klimmen door een stukje bos waar de wind minder voelbaar was. Zonnestralen maakten de ontluikende botten aan de takken van bomen en struiken zichtbaar.
De sfeer van gezellige kameraadschap zat er meteen in. Het was duidelijk: we gingen dit SAMEN doen.

Eens boven viel er een stilte. Voor onze voeten lag een parel van ongerepte schoonheid waar zon, wind en zand vrij spel hadden. Enkel de “oh’s!” en “hoe mooi” verbraken de stilte.
Mij gaf het een gevoel van “Mag ik, mogen wij als groep deze schoonheid omarmen?”
De eersten die in beweging kwamen, waren natuurlijk de kinderen, groot en klein. Vol overgave stoven ze de zandvlakte in.
Wij  werden uitgenodigd  om een kring te vormen.
Zachte muziek, teksten en liederen brachten ons in de juiste woestijnstemming.
Gewapend met een paar vragen ter bezinning vertrok dan de groep wandelaars in stilte, nagekeken en gedragen door de mensen die ter plaatse bleven.

ONBESCHRIJFLIJK mooi
Op een gegeven moment ook KOUD, EENZAAM,
maar dan zag je voor, naast en
achter je je tochtgenoten in stilte
voortploeteren door het mulle zand.
Soms zong het zand zijn lied
of deed het pijn, als het opstoof
en je de zoveelste laag over je heen kreeg.
Ogen tranen,
maar in deze woestijn
kon ik eindelijk mijn tranen loslaten om
de eenzaamheid van corona,
de oorlog, die zoveel dood, verderf
maar ook angst zaait,
mijn eigen rugzak die ineens heel zwaar voelde.
Maar tranen drogen op.
Mensen waren in mijn buurt gebleven, ieder
met zijn of haar rugzak.
En plots een blakende zon en windstilte,
een totaal ander woestijnbeeld
waar we in stilte een kring vormden
en een kwartier misschien, ieder voor zich
maar toch samen deze
woestijnervaring deelden,
om schoorvoetend terug te keren
naar  de anderen.
die op ons wachtten.

Zazou, de  hond van Peter, kondigde blij kwispelend onze terugkeer aan. De kinderen hadden een welkomstgeschenk voor ons gemaakt.
Nog een lekker vieruurtje, luisteren naar elkaars ervaringen,  
een afsluitend vooral dankbaar gebed en de zegen van pastoor Tom.
De kinderen en hun begeleiders braken hun kamp op en gaven zo de natuur met respect terug aan de volgende pelgrims. Het bracht ons terug in de realiteit van het dagelijks leven.
De noodzakelijke sanitaire stop met een lekker kopje thee, koffie of ander lekkers, waren een mooie afsluiter.
Oprecht DANKJEWEL voor de mensen van de pastorale eenheid die deze dag mogelijk maakten.

Mieke De Clerck