Category Archive Vormend aanbod

ByDirk Van de Poel

Wel buren, maar geen broeders

“Lokale conflicten en een gebrek aan respect voor het algemeen welzijn worden door de globale economie uitgebuit om één enkel cultureel model op te dringen. Die cultuur verenigt dan wel de wereld, maar verdeelt tegelijk mensen en landen, want in de mate dat de samenleving meer en meer geglobaliseerd wordt, maakt ze van ons wel buren, maar geen broeders”. 

Voilà, een straffe uitspraak om te beginnen.

In onze pastorale eenheid was er een traditie gegroeid om op woensdagen in de Advent niet alleen gebedsmomenten, maar ook af en toe een lezing te organiseren. Het is de bedoeling die traditie nieuw leven in te blazen en omdat het er nog altijd niet van gekomen was, ging de eerste uiteenzetting van deze Advent over Fratelli Tutti, de encycliek van paus Franciscus uit 2020, die als ondertitel Over broederlijkheid en sociale vriendschap kreeg. Ze werd voorgesteld op 4 oktober van dat jaar, niet toevallig de feestdag van die andere Franciscus.

Voor een twintigtal toehoorders en aan de hand van een 15-tal citaten lichtte pastoor Tom het document toe. Fratelli Tutti (we zijn allemaal broeders) is een uitspraak van Sint-Franciscus zelve en de hele encycliek ademt diens wereld- en mensbeeld.

De paus verwijst expliciet naar het overleg tussen Franciscus en sultan Malik-el-Kamil in 1219 en zijn eigen gesprek met groot-imam Ahmad al Tayyeb, precies 800 jaar later, twee ontmoetingen die uitgaan van dialoog en diversiteit als bronnen voor de eigen spiritualiteit.

De teneur van de encycliek is dat er in de loop van de 20ste eeuw op het gebied van dialoog en broederlijkheid enige vooruitgang is geboekt (de Verenigde Naties, de Europese integratie, de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens), maar dat we in de 21ste eeuw opnieuw achteruitgang zien. De andere wordt steeds minder een medemens, maar wel een concurrent of hooguit een attribuut dat we kunnen gebruiken bij de realisatie van onze eigen verlangens. De paus verwijst daarbij naar de wegwerpmaatschappij die ouderen en zieken isoleerde ten  tijde van de pandemie.

Andere tendensen die de broederlijkheid bedreigen zijn de globalisering, waarnaar in het citaat hierboven zwaar wordt uitgehaald, maar ook de sociale media. Die schijnen alleen maar sociaal, in werkelijkheid zorgen ze voor meer individualisme en vereenzaming.

Broederlijkheid wordt meestal in één adem genoemd met vrijheid en gelijkheid, maar dan moet er volgens paus Franciscus wel opgepast worden voor een te enge interpretatie van de vrijheid. “Er is in de cultuur een opmars van een soort “deconstructionisme”, waarbij de menselijke vrijheid pretendeert alles vanaf nul op te bouwen. Alleen de behoefte om onbegrensd te consumeren en de accentuering van vele vormen van individualisme zonder inhoud blijven overeind.”

Tegengewicht is de parabel van de Barmhartige Samaritaan: naastenliefde en broederlijkheid tegenover eigenbelang, en die naaste is iedere mens, niet alleen iemand uit het eigen dorp of het eigen land. Opvallend is wel het politieke standpunt dat de paus hier inneemt: die broederlijkheid moet geconfirmeerd door sociale structuren; de zorg voor de anderen mag niet van het toeval afhangen. (De Samaritaan die toevallig voorbij komt.) Om dat te realiseren moet de wereld in zijn geheel  anders georganiseerd worden, want momenteel zijn internationale economische concerns, zoals Google, vaak machtiger dan de nationale staten.

Op het einde van Fratelli Tutti schetst de paus een aantal “wegen naar een nieuwe ontmoeting” . Daarbij kant hij zich natuurlijk tegen oorlog “die alleen maar verliezers kent” maar ook tegen de doodstraf en hij sluit af met een gebed tot de Schepper, de Heer en de Vader van de mensheid, die alle mensen met dezelfde waardigheid heeft geschapen. De paus vraagt God om een geest van broederlijkheid in onze harten te storten en voor dialoog, gerechtigheid en vrede, want al die dingen kunnen niet zonder mekaar.

ByDirk Van de Poel

‘Allemaal digitaal’

Dat is het thema van Welzijnszorg, dit jaar.

Onze wereld digitaliseert razendsnel; je bankzaken regelen, een afspraak maken met de huisarts, je verwarming regelen, contacten leggen met je energieleverancier, … Niet iedereen heeft toegang tot digitale technologie; al die toestellen kosten handenvol geld en bovendien ben je er niet veel mee zonder een vaak duur internetabonnement. Mensen met een laag inkomen lopen een hoog risico op digitale uitsluiting.

En dàt wil Welzijnszorg dit jaar onder de aandacht brengen.

Binnen onze pastorale eenheid willen we onze medewerking verlenen door volgende activiteiten:

  • Zondag 11 december: Soep op de stoep. Na de eucharistievieringen, zowel in de basiliek als in de Heilig Kruiskerk, kan u 1 liter soep meenemen aan de prijs van 5 euro. Er zal ook een kop warme soep worden aangeboden waarvoor we een vrije bijdrage vragen.
    Wij zoeken nog enkele bereidwillige soepmakers om hiervoor een handje toe te steken. Neem dan contact op (tel. 0487 89 08 41)
  • Woensdagavond, 14 december: info-avond . Een stafmedewerker van Welzijnszorg Antwerpen zal ons de pijnpunten van de problematiek blootleggen en ons kapstokken aanreiken wat wij concreet kunnen doen.  Zaal Johannes XXIII om 20 uur.

Wij hopen jullie op een van deze activiteiten te mogen ontmoeten.

Tijdens het weekend van 10 en 11 december houden wij in alle kerken een bijzondere omhaling voor Welzijnszorg.

ByDirk Van de Poel

IederEEN vurig verbonden! Durf jij het onverwachte verwachten?

Twaalf vier de zondagen lang hebben we (met enige overdrijving) nog geen druppel regen gehad.
Op de dertiende editie was het van dattum. Het thema was dan ook “verwacht het onverwachte”.

Nu lieten we die regendruppels echt niet aan ons hart komen. Het enige nadeeltje was misschien dat we wat meer dan anders binnenshuis gekluisterd waren. Maar daar was dan ook heel wat te beleven.

Met een flinke groep van meer dan 50 (kinderen inbegrepen) genoten we eerst van de lekkere balletjes met soep (alternatief: lekkere soep zonder balletjes) in een rode of groene versie. Van alle soepterrines was op het einde enkel nog de bodem te zien: dat laat aan duidelijkheid niets te wensen over.
Van het Turks brood was nog wat meer over, maar dat vond wel zijn weg op het einde van de dag.

Het thema werd ingeleid door Leentje en Volodymyr met een reuze verrassingspak voor de jarigen van de maand november. Wat zou daar in zitten? Verwacht het onverwachte: er kwam verdraaid een bus uit om op het einde van de dag onze vrije bijdragen in te deponeren, maar ook… een hele collectie zelf gebakken taarten waar iedereen naar hartenlust kon van mee snoepen. De toon was gezet!

De activiteit was een groepsspel met een schare aan onverwachte (wat dacht je?) opdrachten die door jong en oud met enthousiasme vervuld werden. Het ging van het proeven van onverwachte drankjes tot ernstige vragen als “Heb je Jezus al ooit ontmoet?” of: “Durf je iets van God verwachten? En wat dan?”

De eucharistieviering was de kers op de taart. Pastoor Tom verduidelijkte het evangelie van de dag met één woord: “nu is de tijd om klaar te zijn voor Jezus’ komst”. Door een link met de goede Sint snapte elke aanwezige (van jong tot oud) wat bedoeld werd en het werd heel concreet toen onze pastoor 3 reuze-speculazen tevoorschijn toverde en dat op nog een goeie week vóór 6 december.

Wat heeft God nog voor ons in petto? Wees vol verwachting… voor het onverwachte.

ByDirk Van de Poel

Bedevaart naar Heilig Land deel 02

Onze bedevaart

Wàt een intens gebeuren! Het mogen en kunnen delen van ons geloof, gewoon tussen reisgenoten tijdens het samen zingen en bidden op wel heel bijzondere plekken zoals aan en op het meer van Galilea, op de Olijfberg, tijdens de kaarsjesprocessie of gewoon in de tuin van het gastverblijf, op een braakliggend stuk grond in Jericho; en ja zelfs tijdens onze autorit. Of nog; het bezoek aan Kafarnaüm de Klaagmuur, wandelend langs het Hofke van Olijven, …

Wàt een ervaring! Een fijn groepsgebeuren, samen op stap – al wandelend en al rijdend, al toeziend en luisterend, al zingend en biddend, al etend en zorgend voor elkaar. In de drukke straten van Jeruzalem maakten we een ingebeelde ketting met bijzonder aandacht voor wie direct voor en achter ons liep zodat we niemand uit ’t oog verloren.

Wàt een verbondenheid onder mekaar hebben we zo ervaren; als schakels van die ketting; elke schakel was uniek maar zo onmisbaar. Zelfs onze valiezen konden het niet nalaten op de laatste dag een ware ketting te vormen tijdens onze laatste picknick op de vlieghaven.

Wàt een dankbaarheid aan de initiatiefnemers, de verzorgers van de vieringen en de uitstappen,  de helpers bij het de boodschappen doen, de vriendschap van alle reisgenoten.
Reinhilde

Kijk verder onder de foto! Nog een impressie en de hele fotoreeks! Voor wie al de indrukken wil opdoen voor volgend jaar!


Een traktaat i.v.m. het rondrijden in het Heilig Land:

We reden rond in twee gehuurde witte busjes, elks voor 9 personen. Bijna alle auto’s zijn wit daar. Tegen de warmte. Verkeersregels bestaan er niet. Rode lichten kom je zelden tegen. Iedereen rijdt en parkeert naar believen, op, onder, schots en scheef.. waar een gaatje is. Toeteren… liefst om ter hardst en om ter meest om de ander te imponeren, te intimideren of te bedanken. Spookrijden, op een oprit weer terugdraaien, met drie naast elkaar op een bergweg in een bocht inhalen? Geen probleem! Dat kan allemaal in het Heilig Land. Alle auto’s zijn gehavend en beblutst. Onze busjes liever niet!
Rijden en navigeren in het Heilig Land is geen sinecure..

Memorabel was onze weg naar Beit Sahour, Bethlehem.Een kleine 15 km van Jeruzalem. In normale omstandigheden zou dit ons een half uurtje kosten. Bijna 5 uur zijn we die zondag onderweg geweest! Aan den lijve mochten we ondervinden wat het voor Jozef en Maria moet geweest zijn toen in Bethlehem. “Hier is geen plaats voor jullie.”Een blokkade, wegversperring richting Bethlehem, militairen die ons uitlachen en geen Engels verstaan, “gewoon doorrijden”, Googlemaps die tilt slaat, eigenaardige telefoon hulp van ons gasthuis, 3 keer door dezelfde tunnel rijden om achteraf te ontdekken dat we onder DE muur door waren gereden… 

Het is me nog steeds niet duidelijk hoe we er uiteindelijk geraakt zijn, maar uiteindelijk arriveerden we er toch bij wonder. Mooi om te vermelden is dat heel de groep zo geduldig is gebleven gedurende deze lange rit! Zelfs met humor en een kwinkslag! We sloten bij aankomst deze dag af met net geen middernachtmis.
Elise

Hieronder volgt nog een chronologisch verslag en nog heel mooie landschapsfoto’s!


Naar het Heilig Land…

Toevallig las ik in het Parochieblad over de reis naar het Heilig Land. De beslissing was vlug genomen, na telefoon met pastoor Tom er waren nog twee plaatsen over, mijn broer en ik gaan mee.
De vliegreis verliep vlot, in Tel Aviv ging het minder vlot om onze 2 busjes te krijgen.

Op naar Nazareth waar we de eerste nacht verbleven in Chemin Neuf.
De eerste dag naar het meer van Tiberias, waar we een gezellige picknick hielden.Na een bezinning aan het meer van Galilea, op de boot: het verhaal van de wonderbare visvangst.
Ons tweede verblijf in Nazareth was in een vroeger klooster van Italiaanse zusters, Bethharram Father. Een mooi verblijf, met lekker eten en zeer ruime slaapkamers.

De volgende dag bezoek aan de mooie kerk van de Aankondiging.

Dag 3: ‘s Morgens naar Caesarea, waar de oudheid zich vermengde met een nieuwbouw stadion. Een mooie wandeling langs de zee tussen de oude stenen door.
Lekker middagmaal in een Italiaans restaurant. Pastoor Tom weet de goede plekken uit te kiezen.
‘S Avonds op weg naar onze volgende slaapplaats werden we tegengehouden door zwaar bemande soldaten. Onze eerste kennismaking met het probleem Joden – Palestijnen. Na veel zoeken en met de hulp van onze hospita, bereikten we toch The Arabic Women Association in Bethlehem.

De dag daarop vol verwachting naar Jeruzalem, waar onze 2 chauffeurs ons dropten en gingen parkeren vlak bij David’s poort, die deel uitmaakt van de mooie omwalling van de stad.
In de voormiddag op verkenning in de oude stad met veel kerken en moskeeën, die mekaar wilden overtreffen met hun specifiek geluid.
Op de Via Dolorosa de kruisweg gedaan, een pakkend moment.
De Grafkerk, eigenaardig verdeeld door de verschillende godsdiensten en waar de mensen met veel geduld aanschoven om Jezus’graf te zien en ook de plaats waar hij zou gebalsemd zijn.
Het was er zo druk dat we onze picknick op straat moesten opeten.
De klaagmuur moesten we natuurlijk ook zien, tegenwoordig ook apart voor vrouwen. Daarna gingen de meesten de Olijfberg beklimmen, daar ik minder goed te been ben ging ik niet mee om het prachtig zicht over de stad te zien.

Zonder probleem ditmaal terug naar Bethlehem. Het Ressort is opgericht om de vrouwen te helpen zelfstandig te worden, aan de overkant was er ook een kinderopvangverblijf, gesponsord door Amerikanen. De gastvrouw Basma ontving ons heel hartelijk en legde ons een beetje de toestand in Palestina uit.
We kregen er een lekker en typisch maal.

De dag daarop bezoek aan Bethlehem: de Geboortekerk. Een grote, mooie kerk met in de diepte de plaats waar Jezus zou geboren zijn. De mensen verdrongen zich om op die plaats gefotografeerd te worden. Daarna naar Shepperds’Fields. Er stond een mooie eenvoudige, romaanse kerk, waar een paar leden van de groep het “Herdenkens lagen bij nachten” zongen met een formidabele akoestiek. Daaronder lagen mooie tuinen.
Dan op naar Jericho: met een prachtige, klimmende weg tot op de uitkijkplaats, waar we in het dal het majestueuze klooster van de Franciscanen zagen liggen.
Na nog een mooie bezinning naar huis, want om 17u werd het daar al donker.

De dagen vlogen voorbij. Vandaag bezoek aan de rots van Massada, waar je een prachtig zicht had op de Dode Zee en Jordanië. Hoe het mogelijk om in die tijd zo’n fort te bouwen, dat later door de Romeinen verwoest werd.

Onze laatste dag is aangebroken.
We gaan nog het grote indrukwekkende museum Yad Vashem, over de Holocaust bezoeken. Het is schrijnend te horen hoeveel Joden vernietigd werden in de tweede Wereldoorlog. Het museum ligt in een groot park met verschillende paviljoenen.

Dan naar de vlieghaven, want onze reis zit er op.
Wat we te zien kregen zal ons nog lang bijblijven.
Bedankt aan de organisatoren voor hun inzet.
Katelijne V

ByDirk Van de Poel

Beluister deze podcast met Barbara Torfs van Bond zonder Naam via Kerknet

Van Kerknet…

In deze podcast van Leo August De Bock spreekt Barbara Torfs van Bond zonder Naam over Phil Bosmans, haar bezieling en het belang van verbinding.

Haar grootouders begonnen klein. Hun winkelketen kent nu iedereen. Broer Wouter is ei zo na een Bekende Vlaming. Zus Barbara Torfs studeerde lichamelijke opvoeding. Het was duidelijk niet haar plan, maar ze ging dan toch maar werken voor Schoenen Torfs. Al reikt haar horizon verder, ze heeft er veel geleerd.

Sinds 2020 leidt Barbara Torfs Bond Zonder Naam, een vereniging die decennialang troost, medemenselijke waarden en inspiratie over Vlaanderen uitstrooide. De spreuken van Bond zonder Naam stonden of hingen in talloze woonkamers. De priester Phil Bosmans was er de geestelijke vader van.

Maar de tijden zijn veranderd en er wordt wel vaker wat meesmuilend gedaan over Bond zonder Naam. Dat is zéér ten onrechte, vindt Barbara Torfs. Met vuur betoogt ze dat Bond zonder Naam vandaag met z’n visie en talrijke sociale acties minstens even relevant is én nodig is als destijds.

Getuige ook de recent herwerkte uitgave van ‘Menslief ik hou van je‘, de hartverwarmende bijbel van de organisatie.

Mensen graag zien, is haar hobby. Leo August De Bock praatte met Barbara Torfs.

ByDirk Van de Poel

Bedevaart naar het Heilig land: een eerste impressie

De volgende weken proberen we hier wat te vertellen over de reis die 18 mensen uit onze PE o.l.v. pastoor Tom maakten naar het Heilig Land.

Via de sociale media deelden we al wat foto’s die we ook hier gebruiken aangevuld met nieuw materiaal

Hebt gij Mij lief?
Geen budget voor een bedevaart en alle plaatsen volgeboekt. Blij voor diegenen die wél zouden gaan. “Ooit zal ik er wel eens geraken”, dacht ik anderhalve maand geleden.Toen kwam er plots onverwacht budget vrij. Dan kwam er op het laatste moment een plek vrij.Wie wil er nog mee?Ja! Het leek wel of de Heer me persoonlijk uit nodigde!
De kinderen vertelden de juf dat mama op reis ging in de voetsporen van Jezus.Een onbekende waarschuwde me daags voor de afreis: “Een reis naar het Heilig land zal je raken tot in het diepste van je ziel.”En dat is ook gebeurd. Onverwacht. Intens.
Onze groep mensen is me zo dierbaar geworden, wat hebben we allemaal niet samen beleefd!En gelachen!! De tranen rolden over onze wangen van vreugde!!
van Elise

Op bedevaart naar het Heilig land met de P.E. Heilige Maria Magdalena. Pastoor Tom legt uit … Het verhaal van Jezus stilt de storm op het meer van Galilea.
Van Jan en Reinhilde

Lieve vrienden,
Mijn  Israëlreis was buitengewoon!  Er zijn geen woorden die sterk genoeg kunnen uitdrukken wat een beleving dit was…
Een eucharistieviering met onze groep (en onze pastoor) aan het meer van Kafarnaüm (Op mijn verjaardag) en boottocht op het meer, de bezoeken aan de verschillende plaatsen in Nazareth, Bethlehem, Jericho (de diepst gelegen stad ter wereld) en de Dode Zee, de berg Tabor, de “muur”/Jeruzalem en de kruisweg.
Onze pastoor Tom, bijbelkenner, die de teksten zo mooi kan verwoorden en uitleggen, de sfeer en hechtheid in de groep van 18 (wij zaten met 9 mensen in een busje)…
Ik had deze reis voor geen seconde willen missen.
Kortom:  voor mij een bekrachtiging van mijn geloof!
van Lily

Op de laatste dag van de reis bezochten we Yad Vashem, het museum van de Holocaust. In de tuin hebben ze 2 000 bomen geplant, ter ere van de “rechtvaardigen onder de volken”, dat zijn mensen uit het buitenland die tijdens de 2e wereldoorlog Joden hebben gered.
Bij elke boom staat een bord met de naam van de “redder” en zijn nationaliteit. Er zijn ook Belgen bij.
Ik heb een foto gemaakt van het bord van pater Bruno Reynders uit Keizersberg in Leuven, die meer dan 400 Joden heeft gered.
Ik vind het planten van de bomen een heel mooie manier om mensen te gedenken en het leven te eren.
van Veva

ByDirk Van de Poel

Wat zeg je tegen iemand die ziek is of rouwt?

Overgenomen van Kerknet…

Misschien ken je ook dat ongemakkelijke gevoel. Je wil iemand nabij zijn die ziek is of rouwt. Maar wat zeg je dan? Ontdek het verrassende antwoord.

Je stelt dat bezoekje of telefoontje maar uit omdat je piekert over wat je kan zeggen tegen je vriendin of kennis die kanker heeft of net haar partner verloren heeft. Ik weet hoe je je voelt. Het is gelukkig een van de betere kankers om te hebben. Het verdriet zal slijten. Nee, dat klinkt allemaal verkeerd. En dat is het ook! Je weet niet hoe de ander zich voelt, vast niet gelukkig om haar goede kanker en het verdriet zal misschien ooit een plaats krijgen, maar nu nog niet. 

Er is goed en verrassend nieuws als je ook worstelt met onzekerheid om met iemand te praten die een moeilijke tijd doormaakt. 

Wat jij te zeggen hebt, is irrelevant. Vergeet het gewoon. Het gaat erom dat je wat ruimte maakt voor de ander. 

Niet praten, opbeuren of fixen is je eerste opdracht, maar luisteren. Gewoon luisteren. 

Maar ik weet toch al dat het slecht met haar gaat… Nee, dat weet je niet. Er zijn geen twee mensen die op dezelfde manier ziek zijn of rouwen. En ook als je ziek bent of rouwt is elke dag weer anders. Hoe is het nu voor haar? Als je daar benieuwd naar bent, heb je in jezelf al wat ruimte gemaakt voor het verhaal van de ander. 

Gewoon luisteren is moeilijk

Maar gewoon luisteren is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Goed luisteren is zelfs best wel moeilijk. Dat merk je snel genoeg als je het probeert. 

Daarom maakten we samen met Jos Moons de onlinecursus 5 vaardigheden om echt te luisteren. Daarin leer je met concrete voorbeelden en oefeningen:

  1. Ruimte maken voor de ander en jezelf even opzij zetten 
  2. Rustig beginnen en zonder haast verdergaan 
  3. 5 manieren om te spiegelen (volgend luisteren)
  4. Opmerken en benoemen wat er borrelt bij de ander 
  5. Verdiepen via gevoelens, verbeelding, concretisering en verbreding

Hieronder alvast een paar zinnen om te onthouden.

ByDirk Van de Poel

Op bedevaart naar het Heilig land…

Een groepje van 18 bedevaarders vertrok vorige week onder leiding van pastoor Tom naar het Heilig land om daar een boeiende ervaring op te doen. De eerste berichten en vooral foto’s bereikten ons via Jan Caljon en Reinhilde Van Hecken. Waarvoor dank;

Hier komen hun eerste indrukken:

Op bedevaart in het heilig land met de PE Maria Magdalena. Dat is luisteren naar de passionele uitleg van pastoor Tom. Genieten van een verhaal op het meer van Galilea, fruitinkopen voor de picknick, verschillende religies bij elkaar, en aangepaste klederdracht voor in de moskee. En om onze PE Heilige Maria Magdalena te eren een foto met alle parochianen in het dorpje Magdala, waar misschien wel Maria Magdalena heeft gewoond. (Zie bovenaan)

OP bedevaart naar het Heilig land met de P.E. Heilige Maria Magdalena. Pastoor Tom legt uit … Het verhaal van Jezus stilt de storm op het meer van Galilea.

ByDirk Van de Poel

Kerknet-academie: Onlinecursus Tweede Vaticaans Concilie: schrijf je nu gratis in!

van Sim D’Hertefelt overgenomen van Kerknet

60 jaar geleden begon Vaticanum II. Nog altijd zijn de resultaten niet geheel verwerkt. Wil je weten waar het Concilie over gaat? Volg de basiscursus.

De rooms-katholieke kerk kan je niet verstaan zonder het Tweede Vaticaans Concilie, ook wel Vaticanum II genoemd. 

Maar wat is dat Concilie precies, hoe verliep het, wie nam eraan deel, wat waren de hete hangijzers en wat de resultaten? 

Dat kom je allemaal te weten in deze basiscursus. 

60 jaar na de opening van het Concilie op 11 oktober 1962, roept paus Franciscus op om de resultaten ervan te herontdekken. Het proces naar meer synodaliteit in de kerk dat hij lanceerde, ligt helemaal in de lijn van het Concilie. 

Met deze basiscursus ben je goed voorbereid om de Conciliedocumenten zelf te lezen, eventueel in groep. 

Ja, ik wil me gratis inschrijven

Wat mag je verwachten?

  • 10 onderdelen van 10 à 15 minuten
  • 19 korte filmpjes van 3 à 5 minuten
  • Het verhaal achter de schermen
  • Uniek historisch fotomateriaal
  • Gemaakt onder leiding van universitaire onderzoekscentra 

Inhoud in detail

  • Hoe verloopt het Concilie?
  • Wie neemt deel aan het Concilie?
  • Hoe komen de Conciliedocumenten tot stand?
  • Evolutie of revolutie?

Belangrijke Conciliethema’s: 

  • Liturgievernieuwing: meest zichtbare resultaat
  • Wat is de kerk: van hiërarchie naar volk van God
  • Kerk in de wereld: van wereldverachting naar engagement
  • Oecumene: de Geest verlangt naar één kerk
  • Godsdienstvrijheid: basis voor geloof en dialoog
  • Leken: geroepen tot heiligheid én apostolaat

En verder:

  • Oproep: lees opnieuw de Conciliedocumenten, met links naar Nederlandse vertalingen die je online kan lezen
  • Boeken over het Concilie

Schrijf je nu gratis in

  • Je krijgt dan binnen enkele minuten een e-mail met een toegangslink naar de hele cursus. 
  • Je volgt de cursus online op je eigen tempo. Je kan zo vaak onderbreken als je wil.
  • Bewaar zorgvuldig je toegangslink zodat je later altijd kan terugkeren naar de cursus. 

Ja, ik wil me gratis inschrijven

Tip • Je kan de cursus ook samen volgen in je parochie, je organisatie, je gemeenschap, je werk… Stuur hen de link van deze pagina zodat ze kunnen inschrijven.

ByDirk Van de Poel

IederEEN vurig verbonden Verwacht het onverwachte

Op 27 november komt de gemeenschap IederÉÉN vurig verbonden weer bijeen om de vierde zondag te vieren. Het is een bijzondere dag, want deze vierde zondag is ook de eerste zondag van de advent en van het kerkelijk jaar. Wij gaan vooral uitkijken naar de komst van God onder de mensen. Zo’n belangrijke ontmoeting veronderstelt ook een voorbereiding.

Waarschijnlijk heeft ieder van ons wel ervaring met wachten. Zeker als het gaat om een belangrijk bezoek, een spannend verslag of langverwachte ontmoeting. Hoewel je kan vermoeden wat gaat gebeuren, blijft er toch altijd nog iets onbekends. Hoe iets precies gaat verlopen weet je vaak niet en de verwachtingen die je hebt vanuit je ervaring kunnen doorbroken worden door iets totaal onverwachts. Hoe beleef ik dan verwachting? Welke gevoelens houden mij dan bezig? Het evangelie van de eerste zondag van de advent roept ons tot waakzaamheid op.

“Verwacht het onverwachte” wordt dan ook het thema van onze gemeenschapsdag op 27 november. Iedereen is van harte welkom om samen het onverwachte tegemoet te gaan.

We komen samen om 12 uur in de “Tandem”, de school achter de St.-Benedictuskerk (Lepelstraat). We starten met de maaltijd. Wij bieden soep met broodjes aan, je hoeft dus zelf geen eten mee te brengen. Daarop volgt een thematische activiteit en we eindigen met een vreugdevolle eucharistieviering.

Je kan inschrijven tot 24 november klik HIER! of telefonisch op nummer 0487 89 08 41.