Category Archive Kruispuntviering

Kruispuntviering met dankviering van de Eerste Communicantjes

Het was een opgewekte viering waarbij de kinderen die net het eerste communie deden actief betrokken waren. Pastoor Tom vertelde op zijn eigen vlotte en gevatte manier over de dag van God. De dag dat we samen komen om ook onze tweede, derde, vierde en zelfs onze 5000ste communie te vieren.

Er was, zoals in elke kruispuntviering, ook een nevendienst waar de kleinere kinderen het verhaal uit de bijbel op hun niveau aangeboden kregen en dat enthousiast tot een grote tekening verwerkten.

Er werd op het einde van de viering ook gezongen en geapplaudisseerd voor Denise W. Deze dame die nog regelmatig mee komt vieren in onze kerk werd met haar 108 jaar deze week de oudste Belg; en ze woont nog steeds zelfstandig.

Na de viering werd er enthousiast en gezellig bijgepraat in de ontmoetingsruimte met koffie, frisdrank en koekjes. Dat wordt een goede gewoonte. De kerkgangers zijn bij elkaar betrokken en de warmte van zo’n moment is moeilijk te beschrijven.

Laat het een teken zijn dat de zon scheen toen we allemaal vertrokken.

Dank aan iedereen die meehielp aan deze viering en nevenviering. Dank aan de muzikanten. Dank aan pastoor Tom. Het was een inspirerende viering!

Veel wind in de basiliek

De deuren bleven dicht, het was namelijk veel frisser dan op die eerste pinkstermorgen in Jeruzalem. Maar symbolisch stond er een stevige bries tijdens de kruispuntviering in de basiliek.   De Geest was duidelijk voelbaar.

De woorden van pastoor Tom waren even vurig als de kleur van zijn kazuifel, het koortje gaf goed katoen, de koffie achteraf was lekker. 

Een behoorlijk groepje vormelingen kwamen dankuwel zeggen in hun terugkomviering. 

Eentje formuleerde het zo in het welkomstwoord: ‘Ook wij zijn dankbaar, voor het vormsel dat wij mochten ontvangen.Bedankt aan iedereen die ons op sleeptouw nam. Dankuwel, Jezus, dat jouw Heilige Geest ons helpt en sterk maakt  op heel onze verdere levensweg.’

Een een mama bad als volgt tijdens de voorbeden: ‘Samen met alle ouders van de vormelingen bidden en danken wij voor onze kinderen. Dat we hen nooit loslaten. Dat we Jezus blijven ter sprake brengen in ons gezin. Dat we het vormsel niet als eindpunt zien, maar als een stapsteen naar een toekomst, waarin het geloof een plaats heeft. Laten wij bidden.’

Luid applaus klonk ook voor catechiste Martine. Na 20 jaar warme inzet zwaait zij af in de catechistenploeg van Mortsel.

En na de homilie, kreeg Stephanie Gonnissen haar albe en schapulier als gemandateerde al voorganger in Woord- en Communiedienst. Stephanie was jarenlang catechiste in Heilige Familie en verzorgde al vaak de predicatie, de laatste twee jaar in verschillende kerken van onze P.E. Momenteel is ze koster, werkt ze mee aan de voorbereiding van themavieringen en kruispuntvieringen en het zomerkamp.  Bedankt Stephanie.  En moge de Geest je de goede woorden ingeven. 

Film

Wil jij zien hoe onze pastorale eenheid bruist van leven. Hoe wij trachten een levende gemeenschap van Christenen te zijn? Bekijk dan zeker deze film die we lanceerden op de toekomstavond van 29 april. De film werd samengesteld uit beeldmateriaal dat door talloze vrijwilligers werd aangebracht. Waarvoor dank. Ons archief groeit; Heb jij beeldmateriaal? Stuur het gerust door. Ook ons archief is een levend archief.

Geniet ervan!

Inspiratie voor de toekomst…

op 29 april kwamen geëngageerde mensen van heel onze pastorale eenheid samen om over de toekomst van onze kerk in onze pastorale eenheid uit te wisselen en visie te vormen.

Vanuit het team gaf Jo volgende inspirerende getuigenis over wat kerk nu en in de toekomst kan zijn.

Zondagskerk Heilig Kruis

Ik wil beginnen met jullie te vertellen over wat we gisteren hier in H. Kruis hebben meegemaakt.

Gisteren was onze gemeenschap IederEEN vurig verbonden te gast in de zondagskerk.

Je weet dat we met een groep mensen uit onze PE bijna 3 jaar geleden begonnen zijn met wat we onze “nieuwe gemeenschap” noemden. We zijn dan gestart met onze 4e zondagen waar al tientallen mensen veel deugd aan beleefd hebben: het zijn gemeenschapsdagen met 3 ingrediënten: maaltijd, een bezinnende of ontspannende activiteit en een vreugdevolle eucharistie.

De eerste jaren zijn we apart bijeengekomen. Maar het is nooit de bedoeling geweest een aparte club te vormen.

Gisteren hebben we zo  voor de eerste keer aangesloten bij de plaatselijke eucharistie.

Stel het u voor: 45 mensen (kinderen inbegrepen) afkomstig uit alle hoeken van onze PE zaten gisteren in de zondagskerk, verzorgden mee het onthaal, smeerden broodjes en zetten koffie om na de mis in de ontmoetingsruimte te verorberen, begonnen een half uur op voorhand de liederen te zingen zodat iedereen uit volle borst meezong tijdens de viering… Het was geweldig.

We weten nog niet precies waar we met IederEEN vurig verbonden naartoe gaan. De Heilige Geest zal het ons wel duidelijk maken .

Maar, eigenlijk willen we ook van onze zondagskerk een kloppend hart van heel onze pastorale eenheid maken.

Dat gebeurt niet vanzelf. Daarvoor moeten we stappen zetten. Stappen om te groeien naar een hechte gemeenschap waar iedereen betrokken is bij het gebeuren, waar iedereen geeft en ontvangt.

Een tijd geleden hebben we de eerste stapjes gezet. Midden in de zondagsviering legde pastoor Tom tot ieders verbazing de viering stil en vroeg de aanwezigen om in groepjes samen te gaan zitten om hun suggesties op te schrijven op de vraag hoe kunnen we nog beter als gemeenschap vieren en gemeenschap vormen.

Maar daar stopte het niet bij. Er was een tweede luik dat polste naar hun bereidheid om taken en op zich te nemen.

Rond al die taken worden nu groepjes gevormd. Ik noem er enkele

  • het onthaalteam. Waarvoor onthaal niet alleen een boekje geven is Maar mensen warm welkom heten; woordje voor nieuwkomers; babbeltje met oude getrouwen
  • een groepje dat zich bezighoudt met misdienaarswerking
  • kinderwerking: nu hebben we al een kinderhoekje en een nevendienst op de 1e zondag: maar het plan is de ploeg nevendienst uit te breiden
  • werking voor de lectoren
  • Koffieploeg: achteraan in de ontmoetingsruimte komt een klein keukentje zodat het eenvoudiger wordt om na de viering (waarom niet elke zondag?) na te praten, elkaar beter te leren kennen, aandacht te krijgen ook voor elkaars noden

En dan zijn er nog plannen om de wekelijkse eucharistie te omkaderen:

Waarom niet  een half uurtje voor de viering een stukje catechese geven of de inhoud te van nieuwe liederen bespreken en die meteen aan te leren: een getuigenis beluisteren enz…

Droom: een open zondagskerk waar je terecht kan voor bvb een zegening, voor een woord van troost, een moment van stilte midden je hectische leven…

Daarvoor hebben we mensen nodig om dat kloppend hart te bemannen: laten we dus de krachten uit heel onze PE bundelen.

Kruispuntviering weerom een fijn moment

Enkele sfeerbeelden zeggen genoeg.

Dank aan Pastoor Tom en aan de ploeg die weerom voor een fine nevendienst zorgde.

75 jaar vriendschap en engagement

In de kruispuntviering van 21 april in de basiliek stond KWB in de kijker. Dat mocht ook wel, bij hun 75ste verjaardag.

Deze tekst klonk in de inleiding:

Het DNA van KWB – Warme wijken, buurten, dorpen of straten waar het fijn en veilig is om samen te leven: dat doet elke mens deugd. Wie zijn buren kent en vertrouwt, leeft op een plek waar de glimlach gedeeld en de tegenslag gedragen wordt.

Onze passie is om zo’n plekken te helpen creëren. En dat doe je door te zorgen voor échte verbinding tussen mensen in je buurt. Door te begrijpen dat ieder helemaal uniek is maar nooit alleen hoeft te zijn. Door mekaar te respecteren en vanuit gezond verstand samen te leven.

Dat stimuleren we door een netwerk van vrijwilligers uit te bouwen die hier mee in geloven. En die straat na straat en plein na plein fijne gezamenlijke momenten helpen creëren. Van een buurt-barbecue tot een pétanque wedstrijd, van de pleinkwis tot het straatfeest: het mag ook gewoon eenvoudigweg gezellig zijn.

Mensen zijn de motor van hun buurt, KWB de vonk die hen in gang zet. Die motiveert en de handen uit de mouwen steekt, die inspireert en zelf ook elke dag nieuwe lessen leert. Want alleen zo helpen we ieder van ons het beste uit zichzelf, de omgeving en de samenleving te halen.

Pastoor Tom, die letterlijk boven op het clublokaal stond – de KWB vergadert in de crypte onder de basiliek – bedankte de vereniging voor al die jaren dat ze een warme ‘schaapstal’ waren voor heel veel parochianen. Een van de thema’s van de homilie was dat wij als christenen Jezus mogen ‘kennen’ als Goede Herder en dat Hij ons kent. En vooral ook dat wij mekaar mogen leren kennen. Op deze roepingenzondag bidden wij niet alleen voor herders, maar ook voor schapen. Enkel als wij ‘kudde’ willen vormen, in de positieve betekenis van het woord, heeft onze kerk nog toekomst. En onze verenigingen zijn daarin van onschatbare waarde.

Bedankt en proficiat!

Kruispuntviering 17 maart in de basiliek

De zon boorde vrijgevig haar weldoende stralen door het wolkendek. Al wie deze zondag naar de Edegemse basiliek stapte, kon het niet meer negeren: we staan niet alleen op de drempel van de lente, wij zijn duidelijk op weg naar Pasen. 

Veelbelovende tekens van, weeral, een nieuw begin. Dat is ook het geval voor onze eerste communicantjes en voor onze vormelingen. De eersten krijgen straks van de geloofsgemeenschap als het ware een pasje om voortaan, weze het op een bescheiden wijze, deel te nemen aan het kerkelijk leven. De laatsten krijgen binnenkort van de vormheer, in naam van diezelfde geloofsgemeenschap, de bevestiging dat ze nu klaar zijn om volwaardig hun taak als christen op te nemen. Klaar om een groot cadeau in ontvangst te nemen: de genade en kracht om in groeiende zelfstandigheid hun hernieuwde doopbeloften waar te maken.

Pastoor Tom lichtte het evangelie toe: “Als de graankorrel niet in de aarde valt…” heeft verschillende lezingen. Maar voor onze eerste communicantjes en vooral voor de vormelingen was zijn boodschap eenvoudig en goed verstaanbaar: voortaan zullen zij nog beter of meer leren leven mét en vóór anderen. Wat daarbij van groot belang is, zo vertelde pastoor Tom, is de waardering ten aanzien van anderen: ouders, broers en zusjes, familie, vrienden, enz. Geef eens duimpje, beter nog: een complimentje, zei pastoor Tom.  “Papa, jij vertelt altijd mooie verhaaltjes!” – “Mama, wat ben je mooi…” – “Oma, jij kan toch zo’n lekkere soep maken!”, enz.

Alvast van ons allen voor al onze communicantjes en vormelingen een oprecht compliment bij deze belangrijke stap die zij weldra gaan zetten.  Méér dan ooit horen zij straks bij onze kerkgemeenschap.  Mogen zij allen groeien en bloeien in de eindeloze genade van Jezus die nu héél nabij komt. Het kruisje dat de vormelingen tijdens de viering mochten krijgen, met een vredesduifje er op, is een high five van Jezus voor zijn beste vriendjes!

Alex

Kruispuntviering met eerste communicantjes en nevenviering in de Heilig-Kruiskerk

Dat het stevig druk was in de Heilig-Kruiskerk deze zondag 3 maart, is zeker geen understatement. Naast de extra mensen die er graag bij zijn op een kruispuntviering, mochten we heel wat eerste communicantjes van St.-Jozef Mortsel, St.-Lodewijk en St.-Benedictus verwelkomen die met hun ouders kwamen meevieren als voorbereiding op hun grote dag. De muziekgroep werd versterkt met een violist en onze vaste koorleden zongen uit volle borst mee vanuit de kerk samen met de kinderen en de ouders.

Pastoor Tom riep de eerste communicantjes dicht bij zich om de woorden uit het evangelie in hun taal te vertalen. Er werd boeiend geluisterd. Er was ook een eerste communicant die haar doopgelofte vernieuwde, dat was voor haar en haar gezin een heel bijzonder moment.

Ook de kleinste kinderen krijgen in de kruispuntvieringen steeds hun eigen plekje. Samen met enkel enthousiaste begeleiders trokken ze voor de lezingen naar de weekkapel. Daar werden de verhalen uit de bijbel op hun niveau verteld en verwerkt in knutselwerkjes. Die kwamen ze fier voor het altaar plaatsen; Aan pastoor Tom werd door een flinke kerel in de micro verteld wat ze geleerd hadden.
De groep kinderen groeit elke keer en dat doet erg deugd. Misschien ben jij er volgende keer ook bij?

Het was een warme en fijne viering. Hopelijk hebben veel mensen de smaak te pakken. Kom gerust ook een volgende keer meevieren!

Koffiestop voor Broederlijk delen in de Heilig-Kruiskerk

foto’s onderaan!

Op 3 maart was er na de kruispuntviering het gebruikelijke koffiemoment. Maar dat moment was deze keer toch een beetje anders. In plaats van de mensen om een gewone kleine bijdrage te vragen, werden ze opgeroepen om een extra duitje in het zakje (of in dit geval doosje) te doen voor Broederlijk delen. We vechten samen tegen onrecht. En dat sprak aan. Heel wat mensen bleven tot zelfs een uurtje na de viering gezellig napraten met een kopje koffie, frisdrank en wat lekkers. Het was jammer dat men naar huis moets. Maar een mooi moment van verbondenheid ook na de viering.

En de doos van Broederlijk delen… Daar zaten heel wat centjes (briefjes) in! Dank daarvoor.

OPGELET! Volgende week 9 en 10 maart eerste omhaling voor Broederlijk delen in ALLE kerken van onze pastorale eenheid!

Babbelen tijdens de preek??!

In de beide kuispuntvieringen van deze maand vond een gedurfd experiment plaats.  Pastoor Tom hield zijn preek kort en zette ons daarna aan het werk met twee werkvragen. Hoe kunnen wij als zondagskerk nog gastvrijer worden en wat kan ik daartoe bijdragen. Het was fijn om te zien hoe mensen uit hun confortzone werden getrokken, maar toch de uitdaging aangingen. Met de ideeën gaat de werkgroep ‘Activering van de zondagskerken’ zeker aan de slag.