Category Archive nieuwsbrief

Eerste communie

Een heel schooljaar hebben de kinderen zich voorbereid op de ‘grote dag’, hun eerste communie. Eindelijk was het dan zo ver! Op zaterdag 20 april ontvingen de kinderen van de werking OLVE basiliek de eerste communie. Maar er waren twee dingen aan de hand met deze viering. Zo ging de feestelijke viering door in de St.-Antoniuskerk, veel knusser en gezelliger dan de grote basiliek. En de tweede bijzonderheid is de grote dankjewel! voor de catechisten van deze werking. Zij hebben er een carrière opzitten van jàààren en hebben dus honderden kinderen voorbereid. Zij hebben samen besloten dat dit hun laatste werkjaar zou zijn.
Op dezelfde dag zat de St.-Benedictuskerk afgeladen vol voor de communicantjes van de drie sint-parochies van Mortsel. Het was lang geleden dat er nog eens mensen moesten rechtstaan in zo’n feestviering!
Een week later was het de beurt aan de kinderen van de werking van de St.-Jozefparochie en  die van H. Familie. Beide kerken waren feestelijk versierd voor de grote dag. Zelfs de zon liet zich regelmatig zien!
De reeks communievieringen werd op 4 mei afgesloten door de communicantjes van de parochies van H. Kruis en H. Bernadette.

Voor de catechisten en al de ouders die zich dit jaar voor of achter de schermen hebben ingezet om dit werkjaar te laten slagen: DANKJEWEL!

Niet langer ‘sans papiers’ , dit is Gods werk (Myrvete)

Ik herinner me dat enige jaren terug de heer Ludo De Boer op me afkwam na een misviering in de basiliek , waar ik op dat moment had voorgelezen.

Hij herkende me nog van vroeger : meneer en mevrouw de Boer kenden mijn ouders en mijn moeder in het bijzonder , en ik had deze mensen al juridisch bijgestaan in het verleden, ik kon al vermoeden dat ik nog eens van betekenis kon zijn.

Toch was dit verhaal bijzonder. Ik wist dat mevrouw de Boer voor haar overlijden ernstig ziek was geweest , en ik herinner me dat ik beide mensen samen met een jonge dame was tegengekomen aan de jaarmarkt van Mortsel. Bleek dat de jonge dame (Myrvete genaamd) ‘sans papiers’ al die tijd voor mevrouw de Boer had gezorgd. En zo groot was de dankbaarheid maar ook het hart van het echtpaar dat ze Myrvete adopteerden ‘om haar toekomst veilig te stellen’. Myrvete was immers niet alleen , ze had een zoontje Giovanni om voor te zorgen. Ruim tien jaar verbleef Myrvete reeds in België. Ze verhuisde van Antwerpen naar Edegem; En met dank aan de burgemeester van Edegem kwam er eindelijk eenduidigheid over haar nationaliteit (die onduidelijk bleek na de opsplitsing van Joegoslavië). En daarmee begon haar procedureslag om de inschrijving van haar en haar zoontje in orde te krijgen. 

Het verhaal kwam in flarden tot een geheel, ik kreeg ook wat kapstokken mee van de dienst burgerzaken in Edegem (waar Myrvete al goed gekend bleek te zijn) maar door angst en verwardheid bleek Myrvete door het bos de bomen niet meer te zien.

Ze kon echter rekenen op veel warmhartigheid : zo zal ze nooit Pastoor Goossens vergeten , die belet heeft dat haar kind zou geplaatst worden. Het was pastoor Goossens die haar in de Kerkgemeenschap opnam van Edegem. Maar het zou Pastoor Tom er niet aan ontbreken om de deuren van deze gemeenschap nog verder open te zetten.

Parochianen staken de jonge moedige moeder al eens een centje toe , en pastoor Tom zette Myrvete actief in binnen de gemeenschap en bood haar allerlei karweitjes aan zodat de jonge moeder al eens een nieuwe trui of fiets verdiende voor haar zoontje.

Het was geen gemakkelijke periode vol stress en onzekerheid , wat maakte dat Myrvete geen rust kende en enkel voortdurend aan het ‘overleven’ was.

Het tekende zich dan ook vaak af in haar ogen en aangezicht.

Maar ik beloofde aan vader de Boer om ervoor te gaan , aangemoedigd door de talrijke handen die werden aangereikt vanuit onze Geloofsgemeenschap.

Het maakte dat ik een verzoek kon opstellen tot regularisatie , met een onderbouwd verhaal.

Waarbij we juridisch uiteindelijk in staat bleken alle gaatjes te vullen. En verscheidene dienstvaardige warmhartige mensen hielpen hierbij en vormden een schakel in het groter geheel. Ook de mensen van de dienst Burgerzaken ‘dachten mee na en stuurden bij waar nodig’.

En ja uiteindelijk kwam er een positief signaal uit Brussel : Myrvete kreeg voor haar en haar zoontje een (nog voorlopig tijdelijke) verblijfstitel , die na vijf jaar definitief wordt.

En uiteraard bloeit ons hart extra open bij dit zeer positief nieuws , maar meer nog raakten de woorden van onze zeer dankbare jonge sterke mama die zoals ze zelf verwoordde ‘ God aan het werk zag doorheen alle mensen rondom haar’.

800 jaar kerststal

Op 24 december 2023 is het precies 800 jaar geleden dat Franciscus van Assisi de eerste levende kerststal liet inrichten. Dat gebeurde in Greccio, een stadje in de Italiaanse provincie Rieti. Intussen is het een mooie traditie die op vele plekken in de hele wereld zichtbaar is.

In een grot zette Franciscus toen een kribbe met hooi, een os en een ezel. Hij vroeg jonge ouders met een pasgeboren baby om in de stal plaats te nemen en hij nodigde inwoners van de stad en medebroeders uit om zich te laten raken door het kerstgebeuren. Zo werd de geboorte van Jezus de Messias niet alleen iets uit een mysterieus verhaal, maar ook een zichtbaar teken van Gods aanwezigheid.

Gedurende de voorbije 800 jaar zijn mensen in de hele wereld met de Kerststal aan de slag gegaan. De figuren zien er dan ook telkens anders uit en passen zich aan aan de lokale cultuur en omstandigheden. Zo is er een Kerststal uit Mexico met cactussen in plaats van Kerstbomen…

De bezetting van de Kerststal is ontleend aan verschillende Bijbelse passages. Jozef, Maria en het kind Jezus vinden we natuurlijk terug in de evangelies. De os en de ezel zijn ontleend aan een stukje uit de profeet Jesaja waar die zich beklaagd dat een os en een ezel hun meester wel kennen, maar Israël niet. De herders en de schapen zijn dan weer wel te vinden in het evangelie, maar de wijzen in het evangelie van Matteüs zijn verder uitgewerkt opnieuw aan de hand van de profeet Jesaja tot koningen met als geschenken goud, wierook en mirre.

Sinds enkele jaren hebben we een mooie buitenkerststal aan de basiliek en daar is dit jaar ook een heel mooi exemplaar aan de kerk van Sint-Benedictus bijgekomen. We hopen dat beide kerststallen mensen kunnen inspireren tot een ontmoeting met Jezus.

Omdat TAU, franciscaanse spiritualiteit vandaag, de verjaardag van de kerststal niet ongemerkt voorbij wilde laten gaan, hebben zij een heel aanbod hierrond in elkaar gestoken gaande van; meditaties, teksten voor bibliodrama, wandelingen,…

Meer info: https://www.franciscaansleven.be/800-jaar-greccio.html

Kerstrondleidingen: Ontdek het kerstverhaal in de collectie

Museum Mayer van den Bergh

De kerstsfeer opsnuiven in het museum Mayer van den Bergh? Dat doe je op 16 en 23 december! Op deze zaterdagen neemt een gids je anderhalf uur mee langs onze meest kerstige meesterwerken, zoals schilderijen, retabels, juwelen en beeldhouwwerken.

Wil jij weten hoe Kerstmis verweven zit in onze collectie? Ontdek het kerstverhaal tijdens deze gegidste rondleiding.

Praktisch

  • op twee zaterdagen: 16 december en 23 december
  • van 13.00 tot 14.30 uur
  • enkel voor individuele bezoekers
  • kostprijs: 7 euro (toegangsticket niet inbegrepen)

Info en tickets? Klik HIER!

REVEIL: 1 NOVEMBER Poëzie, muziek en herdenking bij valavond

Begraafplaats Mortsel-Dorp.

Al voor de zevende keer op rij konden mensen hun doden herdenken op de stemmig versierde begraafplaats. Een uur ingetogenheid. Woord, klank, kaarslicht, één harmonie. Wij waren er bij en voelden de verbondenheid, gevuld met herinneringen, voor iedere aanwezige verschillend.

Na het uurtje – al wandelend mooi verdeeld over de vier hoeken van de begraafplaats – kon nog even verwijld en nagepraat worden bij een kom lekkere soep.

Bedankt aan de vrijwilligers en speciaal ook aan de dichters en muzikanten die er een deugddoend geheel van gemaakt hebben. Dit betekenisvolle initiatief mag nog vele jaren volgehouden worden.

Denise

Mortsel herdenkt Wapenstilstand: ZATERDAG 11 NOVEMBER IN SINT-BENEDICTUS

BELANGRIJK!!! Viering in de St.-Benedictuskerk op 11 november om 11 uur

Wapenstilstand, 11 november, valt dit jaar op een zaterdag. Normaal gezien zou er die dag een eucharistieviering zijn om 17 uur. Maar omwille van de traditie op die dag wordt de viering vanwege stad Mortsel om 11 uur gepland in de Sint-Benedictuskerk. Er zal die dag daarom géén viering om 17 uur zijn, maar de viering zal wel gestreamd worden.

De viering

Om 11 uur gedenken vertegenwoordigers van het Mortsels stadsbestuur, de politie en andere instanties en verenigingen – én alle Mortselaars die wensen aanwezig te zijn – Wapenstilstand, het einde van de ‘Groote Oorlog’ 1914-1918. Naar jaarlijkse gewoonte gebeurt dat met een eucharistieviering om 11 uur in de Sint-Benedictuskerk.

De viering zal voorgegaan worden door pastoor Tom en muzikaal verzorgd door Rob Gillé (orgel) en Michiel Van Camp (hoorn). Met het gebruikelijke Ten Velde na de consecratie en de Vlaamse en Belgische volksliederen aan het einde van de viering.

Ceremonie aan het standbeeld van de gesneuvelden

Aansluitend aan de viering in de kerk wordt om 12 uur aan het monument voor de gesneuvelden (Liersesteenweg) een bloemenhulde gehouden, eindigend met de beide volksliederen.

Receptie

Alle inwoners van Mortsel worden uitgenodigd om deel te nemen aan de viering en de ceremonie, en zijn nadien welkom om 12.30 uur op de receptie in de feestzaal van Meerminne 4 (naast het buurtrestaurant De Plataan).

Bouwen aan een vredige samenleving : ‘Vredevoor jou!’ gaat verder dan je voordeur

Wat is vrede? En wat moet je ervoor doen?

Wat is Vrede?

Vrede wordt in het algemeen (en doorgaans) gedefinieerd als ‘een heilzame toestand van rust en harmonie’ , en dus afwezigheid van stoornis , twist of strijd. Het woord vrede is een oud Germaans woord dat samenhangt met ‘vrij’, en oorspronkelijk ‘rechtstoestand van zekerheid’ betekende.
Het begrip vrede wordt vaak in een adem genoemd met het tegendeel (en dus de afwezigheid van) oorlog.
Maar vrede is meer dan enkel de afwezigheid van oorlog : iemand vrede toewensen , is wensen dat die persoon kan leven vanuit een innerlijke rust (omdat het die persoon vb. aan niets ontbreekt wat zijn hart verlangt) in harmonie met de anderen om zich heen , wat leidt tot een grotere harmonie en finaal tot een vredige samenleving. (zie infra : vrede als proces)
Inzetten op een vredige samenleving behelst zoeken en werken aan de bron van innerlijke rust op maat van eenieder , opdat vanuit die innerlijke balans in harmonie kan geleefd worden met anderen.

Vrede als groet: In bepaalde talen (en doorgaans geloof gebonden) , zoals het Arabisch en het Hebreeuws is het gebruikelijk elkaar te begroeten met het woord voor vrede , salaam , respectievelijk sjaloom (of een zin waarin vrede wordt toegewenst).
Vanuit de pastorale eenheid Heilige Maria Magdalena werd het idee gelanceerd om ook als Christen buiten de zondagse viering elkaar meer de vrede toe te wensen met de zin ‘Vrede voor jou’ en met een mooie vredeswens (zie infra slot : onze vredesgroet en –wens). De groet werd ook bij wijze van vredesactie aangebracht op heuse kokosmatten om aan de voordeur te leggen. (om eenieder de vrede toe te wensen die je deur doorgaat) : zie ook HIER.

Symbolen: Een christelijk symbool voor de vrede is de duif, al dan niet met olijftak in de snavel, de vredesduif. Het symbool is gebaseerd op het verhaal van Noach in de Tenach en daarmee het Oude Testament in de Bijbel, waar de duif een olijftak terug naar de Ark bracht. In het jodendom is de regenboog uit hetzelfde verhaal eerder een symbool van vrede.

Oproep

De vier grote religies het christendom , het jodendom , de islam en het boeddhisme zijn het erover eens : vrede begint bij jezelf. Je moet zelf zorgen dat je niet oordeelt (of veroordeelt), je medemens goed behandelt, je openstelt voor de ander en niet denkt dat je beter bent dan hij of zij.

Als we samen onderweg willen gaan naar een vredige samenleving kunnen we niet anders dan samen op te roepen tot een vreedzaam en respectvol samenleven.

Samen bouwen aan een vredige samenleving is de basis, niet alleen van onze diverse religieuze tradities, maar ook van hoe wij echt met elkaar om willen gaan. De sleutel is: openstaan voor elkaar en nieuwsgierig zijn naar de andere, alsook elkaar aanspreken op(voor) oordelen en onverdraagzaamheid. Leer elkaar kennen, laat je verrassen door de verschillen (leer ze omarmen) en verbaas je over de overeenkomsten (en laat ze verbindend werken). ‘Zo ontstaat waardering en respect.’

In Nederland leidde een gelijkaardige oproep tot een heuse vredesverklaring ondertekend te Haarlem tussen politici en gelovigen.

Laat ook in België deze oproep weerklinken en leiden tot meer engagement en burgerschap hiertoe. Zie ook : https://www.churchofjesuschrist.org/study/liahona/2019/01/eur-nld-local-pages/local-news-004?lang=nld

Vrede : hoe beginnen we eraan als Christenen?
→Vrede als onze kernwaarde

Samen onderweg gaan naar een vredige samenleving is een van onze kernwaarden als Christen.

Waarden zijn de wortels, de grondslag van ons leven. Ze helpen je om in moeilijke omstandigheden vol te houden. Ze helpen je om integer te zijn, trouw aan jezelf en waarvoor je staat. Waarden zijn fundamentele overtuigingen of idealen. Het is de kern van wat je nastreeft en hetgeen van waaruit je gedrag vorm krijgt. Waarden worden vaak in één adem genoemd met normen. Het verschil is dat waarden de basis vormen en normen de gedragsregels zijn die daar logisch uit volgen (en dus gefundeerd zijn in die waarden).

Vrede behoort tot de groep van de tien meest voorkomende waarden wereldwijd : vrijheid, eerlijkheid, respect, verdraagzaamheid, rechtvaardigheid, gelijkheid, vrede, vriendelijkheid, liefde, en veiligheid.

→Vrede , inclusie en diversiteit

Jesaja 56:3-7-10 ; Marcus 11:17 : In de voetsporen van Jezus :

Ons motto als gelovigen moet zijn :
Het gebedshuis is voor alle volken ; het gebedshuis is de ontmoetingsplek tussen God en alle mensen , groot en klein , alle naties , diversiteit en inclusie ten top.

Jezus trekt dit duidelijk open naar diversiteit en inclusie : alle nationaliteiten zijn welkom en alle soorten mensen , ook gehandicapten , blinden en zelfs dieren krijgen hun plaats.

Wat verstaan we onder :
*diversiteit :Verscheidenheid tussen personen in een groep op grond van een veelheid van denkbare factoren, zoals ras, geloof, opleiding, geslacht , leeftijd, seksuele geaardheid, culturele of economische achtergrond, beroep, ervaring, enzovoort.
*inclusie : De insluiting in de samenleving van achtergestelde groepen op basis van gelijkwaardige rechten en plichten. Inclusie wordt vooral gebruikt in het discours rond allochtonen, kansarmen en mensen met een handicap – functiebeperking.

‘Vredewens
Schenk ons genoeg moed en vertrouwen, Heer,
om elkaar de hand te reiken,
elkaar vast te houden over alle verschillen heen.
Dan zullen ook wij mogen dromen
van een land waar onrecht is uitgewist,
tweedracht verleden tijd is,
waar vreemdelingen en vluchtelingen zich mogen thuis voelen
en tochtgenoten zijn naar uw Rijk van vrede.
Op weg naar dat Land moge
de vrede van de Heer altijd met u zijn.’

Bezinning

Omzien naar mensen
Leven is soms bedreigend.
Vreemde mensen, andere gewoontes:
ze maken ons bang.
We hebben onze eigen manier van leven,
onze eigen traditie, onze eigen wetten.
Daarbinnen voelen we ons veilig.
We hebben er onze eigen plaats.
Traditie en gewoonterecht
kunnen ook beknellen.
Openheid naar anderen
kan erdoor in gevaar komen.
Eigenbelang en eigengereidheid
kunnen daardoor hoogtij vieren.
Wanneer we omzien naar mensen,
wanneer we ons door hen laten raken,
dan ontstaat er nieuwe ruimte.
De vreugde en het verdriet,
de zorgen en de blijdschap van anderen,
kunnen ons leven veranderen.
Omzien naar mensen doet ons omkeren.
Het maakt andere mensen van ons.
Er komt tijd en ruimte vrij
waardoor de ander en ook wijzelf
nieuw en bevrijdend kunnen leven.
Als we met de ogen van ons hart
naar anderen omzien,
dan verleggen we grenzen
van onszelf naar anderen toe.
Daardoor mogen we ons voelen
als broers en zussen,
als kinderen van één en dezelfde God.
Omzien naar mensen brengt Hem aan het licht.’

Zending

Onze God is een God van alle mensen
van welke taal, ras of kleur ze ook zijn.
Ook het hart van christenen dient open te staan
voor elke mens, ongeacht zijn taal, ras, kleur of godsdienst.
Tot die liefde zonder grenzen
worden wij uitgezonden’

→Ga in dialoog – gelijkwaardigheid

Dialoog als levenskunst : de waarheid ontvouwt zich in dialoog

“En wie u zal dwingen één mijl te gaan, ga er twee met hem.” (Mt. 5,41)

Lang werd dit vers geïnterpreteerd als een gebod om ons afzien, zelfs door onrecht, trots te dragen. Je draagt zorg voor een ander, als je meer doet voor hen dan wat ze van je vragen. Er ligt echter nog een waarheid voor het grijpen in het gebod om niet één, maar twee mijl mee te lopen. Hoe langer je onderweg bent met iemand, hoe groter de kans dat je begint te praten met elkaar. Dialoog wordt zo mogelijk in een situatie waar je haar niet verwachtte. Dialoog met een persoon die je misschien liever mijdt. Die tweede, extra mijl blijkt op deze manier zowaar een eerste stap naar vrede. Je hoeft niet meteen je hart op je tong te hebben. Maar waar twee mensen geduldig met elkaar in gesprek gaan, toont de waarheid zich. We kunnen uit zulke gesprekken een les leren, of ze werken vervullend. Hoe dan ook de waarheid vereenvoudigt en verrijkt onze realiteit.

“Een mens heeft twee oren en één mond om twee keer zoveel te luisteren als te praten.” (Confucius)

Zeker daar waar er verschillen zijn of zelfs een geheel ander waardenkader, is dialoog noodzakelijk om die verschillen – soms ook geschillen – te overbruggen. Contact maak je echter niet zozeer door te spreken maar door actief te luisteren. Luisteren is niet enkel de woorden maar de hele boodschap van de ander (betekenis én gevoelens) in je opnemen. Actief luisteren is horen en zien wat de ander zegt, de boodschap verwerken en verbaal en non-verbaal tonen: “ik begrijp je”.
Echt contact is willen luisteren om te begrijpen (en niet enkel willen reageren). Het gelijkwaardige in elkaar herkennen, erkennen en ruimte geven garandeert vrede op aarde. Het gelijkwaardige in elkaar negeren en blijven beroepen op privileges bestendigt onvrede. De keuze voor het een of voor het andere maakt het verschil.“

Vrede gebeurt waar elke mens, zwart of wit, klein of groot, kwetsbaar of sterk … tot haar of zijn recht komt.” (Uit: Zo word je een echte vredeskunstenaar, wakkervoorvrede.be)

Als je naar iemand kijkt met ogen van liefde, zie je iets anders dan degene die naar dezelfde persoon kijkt met haat of met onverschilligheid, zonder liefde. (Desmond Tutu)

→Woorden gevolgd door daden

Gebruik geen woorden als ‘zeemzoeterij’ , maar als een uiting van je authentieke ik: woorden die aansluiting vinden bij je kernwaarden en kracht doen kiemen . Woorden die gevolgd worden door daden en een aangepaste attitude en houding. Verbindende woorden die iets kosten aan je eigen ego. Woorden die empoweren en je vrij maken voor iets….

→Waarheid – Waarachtigheid

Uitgangspunt van ons als gelovigen : de waarheid

Waarheid koppelen we graag aan feiten. We ervaren de waarheid als tastbaar. Om die waarheid te kennen, vragen we: wie, wat, waar, wanneer, hoe … We nemen de waarheid graag met onze zintuigen waar. Onze zintuigen en ons geheugen zijn niet altijd honderd percent betrouwbaar en dan volgen er wel eens discussies over ‘de waarheid’. Was het wel zo? Gebeurde het dan?

Gelovigen zien anders naar ‘de waarheid’: Als we ons naar binnen keren, zien we én ervaren we dat we in de transcendente wereld allen één zijn, onlosmakelijk met elkaar en de schepping verbonden. We zeggen dan: we zijn allen kinderen van God, we zijn broers en zussen van elkaar. Deze verbondenheid is de diepere waarheid van waaruit we de dagelijkse realiteit tegemoet kunnen treden. Dat is een diepere waarheid van waaruit we met respect en zonder geweld met elkaar kunnen omgaan.

U zult de waarheid kennen, en de waarheid zal u bevrijden. (Jezus van Nazareth, Joh. 8,32)

De weg naar de vrede is de weg van de waarheid… Waarachtigheid is zelfs belangrijker dan vredelievendheid. Inderdaad! De leugen is de moeder van het geweld. Een waarachtig mens kan niet lang gewelddadig blijven. (Mahatma Ghandi)

De kracht van waarachtigheid

Handel vanuit de kracht van waarachtigheid. Kies voor wat echt is . Leef noch handel vanuit leugens of dat wat bedrieglijk werkt. Houd jezelf daar ook niet aan vast geleid vanuit verkeerde belangenoverweging.
In waarachtigheid leven is een wijze van “zijn”. Het is een te cultiveren attitude. Mahatma Ghandi verwijst met het woord “Satyagraha” naar “de kracht van de waarheid”, de kracht die nodig is tot geweldloos handelen. Het is handelen in overeenstemming met de waarheid. Het omhelst waarachtigheid.
Waarachtigheid beoefenen is noodzakelijk om een vredevolle wereld te creëren. Dag na dag, moment na moment trouw aan jezelf in het leven staan. Het is een grote uitdaging. Zeker in tijden waar fake en oppervlakkigheid snel gewin betekent : Wie stelt zich niet de vraag: “Is er meer macht te verwerven door het niet zo nauw te nemen met waarachtigheid?” Is “waarachtigheid” een doorn in het oog in een wereld waar “fake nieuws” rendabeler is?
Zoals de leugen een wapen is om oorlog te voeren, is waarachtigheid een wapen om vrede te creëren.

→Vrijheid

We moeten ook ‘vrij’ zijn en ons vrij voelen om te streven naar vrede en rechtvaardigheid. Zo ervaar ik mijn geloof als christen ook als vrij geleide om te kiezen voor het goede en het handelen hier naar. Ook al botst dat soms in mijn naaste omgeving met de verwachtingen en wijze van handelen van anderen. En ook al ga ik daardoor soms tegen de stroom in van wat gebruikelijk is of in eerste instantie gedacht of verwacht wordt. Doorbreek ook als mogelijk de kortzichtigheid van anderen : leer naasten hier mee door je bril kijken.
Vrijheid is nodig om je kernwaarden zoals het streven naar een vredige samenleving in gedrag om te zetten.

→Vrede als proces

Vrede is meer dan enkel de afwezigheid van oorlog : iemand vrede toewensen , is wensen dat die persoon kan leven vanuit een innerlijke rust (omdat het die persoon aan niets ontbreekt wat zijn hart verlangt) in harmonie met de anderen om zich heen , wat leidt tot een grotere harmonie en finaal tot een vredige samenleving : vrede als proces.

Inzetten op een vredige samenleving behelst zoeken en werken aan de bron van innerlijke rust op maat van eenieder , opdat vanuit die innerlijke balans in harmonie kan geleefd worden met anderen.

Zoals eerder genoemd is open en respectvol communiceren (en de voortdurende mogelijkheid hiertoe) onontbeerlijk. Individuele behoeften en verschillen vragen verder naast een benadering vanuit wat we als rechtvaardig ervaren en beschouwen , ook een benadering vanuit een houding die genadevol en barmhartig is.

Groeien in vrede, rechtvaardigheid en vrijheid is een voortdurend proces waarin we onze waarden en principes in de praktijk proberen te brengen. Het vereist openheid, respect, en het vermogen om conflicten op een vreedzame en rechtvaardige manier op te lossen. Door te streven naar deze idealen kunnen we bijdragen aan een betere wereld voor onszelf en degenen met wie we samenleven.

“De vrucht van de gerechtigheid wordt in vrede gezaaid voor hen die vrede stichten.” – Jacobus 3, 18

Tot slot : Onze groet en vredeswens : Vrede voor jou!

Vrede voor jou !
Laat ons mensen van vrede zijn
Vrede voor jou
Vrede in je huis
God laat zich vinden in een liefdevol gebaar
Hij laat zich vinden in de handen die helpen
God laat zich vinden waar de deuren openstaan
Laat ons mensen van vrede zijn
en liefde brengen…
Vergeven, verzoenen,
hoop, licht en vreugde brengen
Geloof en vertrouwen
Vrede voor jou!

Annick B.

Samana startte het werkjaar met een bezoek aan de volkstuintjes aan het Finckenpad.

Op donderdag 14 september kwamen we met 22 deelnemers luisteren naar een lezing over de volkstuintjes. Jan Vaes, zelf een verwoed tuinier en Davidsfondsmedewerker, historicus van vorming, gaf een mooi overzicht van het ontstaan van de tuintjes tot nu. Hij lardeerde dit met een vleugje poëzie en vele weetjes.  Te veel om op te noemen, maar wist u dat in Antwerpen de tuintjes geharkt worden, maar in Limburg geschoffeld?

Of er tegenwoordig ook veel vrouwen in de tuintjes werken? “Onze” Conny is daar o.a. een voorbeeld van. Tijdens de oorlogsjaren kwamen er ook veel vrouwen de tuintjes bewerken. We waren trouwens niet de enigen die de tuintjes bezochten : er kwamen ook kleuters van een school een kijkje nemen. We hebben heel wat bijgeleerd en sloten de namiddag af in ‘Bar Romain’ aan het Forum. Met een ijsje en een drankje bleven we nog lang napraten. Onze eerste bijeenkomst was in elk geval een boeiende middag!

Studenten Regina Pacis verkennen St-Benedictuskerk

Het was een gezellige drukte vorige vrijdag op het doksaal van de Sint-Benedictuskerk in Mortsel, toen een groep studenten van de middelbare school Regina Pacis uit Hove de kerk bezocht ter voorbereiding van het benefietconcert op 15 oktober met violiste JeongSun Goo, sopraan Lies Vandewege en organist Stefan Verberckmoes.

De opbrengst van dit concert gaat integraal naar Togo Debout vzw, een opvangproject voor weeskinderen in het West-Afrikaanse land Togo. Dit project wordt ondersteund door de school Regina Pacis.

Na een eerder kerkbezoek van studenten die een vorige inleefreis naar Togo hebben gemaakt, was het vorig weekend de beurt aan een tweede groep leerlingen, die binnenkort naar Togo zullen afreizen om daar te helpen, te ravotten en een niet te onderschatten levenservaring op te doen. Zij zullen instaan voor het onthaal op 15 oktober.

De rondleiding door de kerk werd afgesloten met een bezoek aan de klavieren van het Petrus Stevens-Vermeersch orgel uit 1886, dat gehuisvest is in een historische orgelkast uit 1745. “Toen ik de speeltafel liet zien en vroeg welk instrument dit is, antwoordde iedereen piano”, zei organist Stefan Verberckmoes achteraf.

“Het was leuk om eens uit te leggen hoe een orgel echt werkt met blaasbalg, registers, windladen en klavierkoppelingen. De verbazing was groot en het deed deugd om de jeugdige generatie eens kennis te laten maken met dit voor hen volstrekt onbekende, maar indrukwekkende instrument”, aldus Stefan.

Meer info over het concert? Klik HIER!

Rijstaktie nieuwsbrief oktober

Lieve mensen, trouwe missievrienden,

Velen onder ons komen nog behoorlijk rond, maar toch voelt iedereen de koopkracht dalen. Ons levensonderhoud wordt steeds ook  duurder.
Wat dan met de ontelbare mensen wereldwijd die nooit van een fatsoenlijk inkomen konden genieten en die vaak in erbarmelijke omstandigheden moeten overleven. Oktober is ‘missiemaand’ en daarom komen wij nog  eens bij u aankloppen om financiële steun voor de zorg voor ouderen in Mongolië waar onze Patrick Taveirne (scheutist) zich voor inzet en voor de kinderen en jongeren die opgevangen worden bij Crianças do Mundo in Brazilië waar onze Evelyne Wairy zich dag in dag uit voor inzet.

Beiden lieten hier in België alles achter om ver weg te zorgen voor minder bedeelden.

CRIANÇAS DO MUNDO

Brief van Evelyne:
Beste vrienden van Edegem,

Dankzij jullie trouwe hulp kunnen we ons werk hier in Brazilië verder zetten.
Zoals vrijwel over heel de wereld is het leven voor iedereen moeilijker geworden.
Zo ook zijn in Brazilië de prijzen van voeding, kleding, schoolmateriaal, geneesmiddelen enorm gestegen.
Dankzij de hulp van al onze vrienden in België kan de werking hier verder gaan.
Momenteel ontvangen we 97 kinderen tussen de 7 en 14 jaar.  Ze komen bij ons voor een halve dag tussen 7u en 12u30 of tussen 11u30 en 17u. De rest van de dag gaan ze naar de publieke scholen van de stad in hun buurt. Deze kinderen komen uit zeer arme families en wonen in de favelas (krottenwijken). Daar loert gevaar van alcohol, drugs, verkrachting, geweld.
Bij ons ‘Crianças do Mundo’ (kinderen van de wereld) is er aandacht voor opvoeding, hulp bij schoolwerk, schoolmateriaal, een evenwichtige voeding, gezondheidszorg enz. En vooral: ‘VEEL LIEFDE’  Dat laatste hebben ze nog het meest nodig want de thuissituaties zijn op dat vlak zeker niet goed.
Alvast nog maar eens zeer, zeer hartelijk dank voor alles wat jullie voor onze kinderen doen. God zegene jullie allen. Lieve groeten en veel dankbaarheid, Evelyne Wairy

Het rekeningnummer staat onderaan op deze nieuwsbrief.   KIJK ZEKER EENS OP www.criancasdomundo.org

PROJECT PATRICK TAVEIRNE

Patrick is verantwoordelijk voor een sociaal project in Baotou (Binnen-Mongolië China). Doel is: bezoek aan lokale gezinnen die het risico lopen op sociale uitsluiting en inzet voor gezondheidszorg voor ouderen. Tevens is er de zorg voor en de begeleiding van een-ouder-kinderen.

Uw steun aan dit mooie project kan een hele groep mensen een meer menswaardig bestaan bezorgen.

Dit grote land China lijkt een machtige staat en is dat ook, maar zoals overal leven er ook enorm veel mensen aan de rand van de samenleving.
Hierna zien jullie enkele sfeerfoto’s vanuit Baotou.

Wenst U onze actie te steunen:

ZONDER FISCAAL ATTEST:

RIJSTAKTIE ELSDONK/MOLENVELD

IBAN: BE66 8333 8698 9143 – BIC-code: GKCCBEBB.


MET FISCAAL ATTEST (VANAF 40 EURO)

EVELYNE WAIRY – IBAN: BE06 0882 1090 0122
BIC-code: GKCCBEBB           
CHILDREN OF THE WORLD INTERNATIONAL        
mededeling: “PROJECT EVELYNE WAIRY –  ATTEST AUB”.


PATRICK TAVEIRNE – IBAN: BE82 0000 9019 7468
BIC-code:BPOTBEB1 
S.O.S. SCHEUT
mededeling: “PROJECT 06086003 – PATRICK TAVEIRNE – ATTEST AUB”.


Wij hebben geen administratiekosten en het drukwerk wordt
ons gratis geschonken.  Uw giften komen dus integraal toe
aan de genoemde projecten. Hartelijk dank voor uw steun!

Het bestuur van de Rijstaktie

Martin Franken, L. de Boningestraat 7, 2650 Edegem – 03-457 48 87