Category Archive Diaconie

ByDirk Van de Poel

Van waterram tot waterkraan Een project van broeder Jef gesteund door de St.-Lodewijkparochie

Het project

De eerste doelstelling van het project was eenvoudig. Water voorzien in het voormalig gehandicaptencentrum, dat ondertussen is gesloten, maar een nieuwe bestemming kreeg als landbouwschool. Alsook op de missie, met haar publieke fonteinen, zoals die in de lagere jongensschool en voor de naaste buren. Bij latere contacten stelde men voor het project uit te breiden naar andere organisaties: de meisjesschool, de middelbare school en de internaten voor jongens en meisjes. Als laatste komt het ziekenhuis aan de beurt.

Geschiedenis van een waterram

Bouwjaar 1954 van Engelse makelij “Green & Carter” Nﹾ 4. Omwille van het stijgend watergebruik denken we er nu aan om een tweede waterram aan te schaffen. Op dit moment geeft onze “bok” zoals we die genoegzaam noemen zo’n 8 lier water per minuut. Niet te vergeten dat dit apparaat werkt zonder toegevoegde energie, geen brandstof, geen elektriciteit alleen het spel van lucht en water. Dus zeer ecologisch en duurzaam.

Twee bronnen en een grote wateropslagvijver

Deze grote vijver (40.000 m3) is ontstaan door twee bronnen samen te voegen: de Kamuzeze en de Kamupatsha. Ze vormen dan later een kleine rivier, die zich in de Dialonga werpt en uiteindelijk in de grote Kasairivier uitmondt.

Een grote vijver

De vijver zelf is rond de jaren 50 van de vorige eeuw gevormd dankzij de grote dijk die men toen opgetrokken heeft. Aangezien dit een natuurlijke vijver is, leeft er behoorlijk wat vis die er later opgezet is. Die vijver is ook een openbare badplaats, alsook een toeristische trekpleister geworden met de tijd.

De dijk

De dijk is ongeveer 45 meter lang, het gaanpad 2 meter breed op met een hoogte van bijna 4 meter. Een serieuze dijk zou men mogen zeggen, maar die dijk heeft dringend wat herstelling nodig. Hij heeft last van de erosie, maar dat is wel een ander project. Naast de dijk is er een overloop gemaakt die dan voor andere initiatieven worden gebruikt, zoals irrigatie voor moestuinen.

De af te leggen weg van het water

Om het water naar de missie te krijgen moet het water een hele weg afleggen via toevoerbuizen van 1.200 meter lang. Alles werd met de hand gegraven. Het water pompt zich vervolgens 25 meter hoger op tot aan de watertoren.

Werkzaamheden

De werkzaamheden omvatten diverse studies. Eerst het opmeten van het terrein, een beetje landmeterij met een automatisch waterpas om de juiste afstand te meten. Daarna aan de tekentafel, om het juiste aantal meters te berekenen en de nodige berekeningen te maken om bijvoorbeeld het aantal koppelstukken te bepalen. Een kostberekening maken nadat we wisten hoeveel werkers en welke gereedschappen er nodig waren, want op sommige plaatsen moesten er rotsen worden gekliefd en bomen en struiken verwijderd. Zelf moesten we ook rotsen breken om kiezel te maken om ons eigen beton te maken, en dat allemaal met een grote hamer, niet eenvoudig. Laswerken waren ook aan de orde.  Denken we maar aan de watertoren en waterram. Tenslotte de begroting maken die we tweemaal moesten overdoen omdat er onderweg verschillende organisaties hun medewerking opzegden. Dan waren er reizen voorzien naar de stad, Lubumbashi, om de verschillende benodigdheden aan te kopen: 1.500 km over slechte wegen.

Graafwerken

Gewapend met hak en schop, en verdeeld over verschillende ploegen begon men in het droogseizoen greppels te graven van 0,30×0,50 m. Alles tezamen goed voor een netwerk van 3.000 meter in harde grond. Vooral in dit stadium waren er obstakels zoals rotsen en struikgewas die moesten worden overwonnen. Op sommige plaatsen moesten we de vroegere bestaande leidingen uitgraven, wat een delicate operatie was om die leidingen niet te beschadigen want ze werden hergebruikt.

Watertoren

Voor de watertoren deden we beroep op deskundigen van de mijn in Kisenge die een voorraad ijzers in stock hadden. Het was een monument van zo’n 5 meter hoog en gebouwd met L-profielen, stevig ingepland in een fundering van beton en granieten blokken. Zij moest dan ook een gewicht van 6.000 kg dragen: twee citernen met telkens een inhoud van 3.000 liter. Deze toren moest ook hoog genoeg zijn om de nodige druk te garanderen aan onze prefilter.

Ongeluk

Toen kwam de dag dat we het water in de twee vergaarbakken deden lopen en dat was op zich geen probleem. ‘s Morgens vroeg ben ik gaan kijken hoe het was, en alles leek in orde. Maar 10 minuten later lag de toren plat! Hoe was dat mogelijk. De twee citernen lagen opengescheurd op de grond. We waren er allemaal door aangedaan. Na inspectie bleek dat er metaalmoeheid was, de ijzers waren niet geplooid maar afgebroken. Waarschijnlijk had men gerecupereerde ijzers gebruikt. Enfin dat was nu de situatie, en men heeft dan een noodplan uitgedokterd en het voormalige reservoir opnieuw zijn functie gegeven. Ondertussen kijken we nog uit hoe we een nieuwe toren beter kunnen bouwen.

Herstelling van de waterram

Een tegenslag komt niet alleen, want men stelde nadien vast dat ook onze oude waterram het niet meer deed zoals het hoorde, en bij nader toezicht ontdekte men verschillende gaten in bodemplaat. In de grond uiteraard en moeilijk te lokaliseren, waarschijnlijk door agressief water, en ook niet te vergeten dat het gietijzer, waarmee de machine is gebouwd, misschien ook zijn fouten had. Gelukkig dat we een lasser hebben bij het personeel die van wanten weet. Maar het gaf ons nog extra werk.

Aankomst van water

Eindelijk was het zover en het water kwam toe op de missie, wat een vreugde. Na jaren sleuren met emmers en bidons, nu water uit de kraan! Water uit de lavabo, water uit een douchekop. Niet te geloven. Hierop hebben we jaren gewacht!

OSAFI

Onmiddellijk waren onze jonge techniekers die hun opleiding gevolgd hadden in Lubumbashi bij OSAFI in actie geschoten om de prefilter aan te brengen en deze te doen werken. Moeilijk voor jullie om de sfeer te begrijpen toen de eerste glazen werden gevuld met heerlijk fris zuiver water. Ik denk dat jullie in Vlaanderen dat niet meer kunnen voorstellen wat dat doet. Daarmede moet ik toch eerst de heer Luc Levebre bedanken, beheerder van de OSAFI-producten. Drinkbaar water!

Drinkbaar water in de brousse

Hoe dikwijls zijn we niet ziek geweest met water te drinken waarvanwe der herkomst we niet kenden, vaak werden we bedot met zogenaamd goed water was, maar in werkelijkheid was het bezoedeld. Hoe vaak zijn we niet getroffen door een cholera-epidemie, en nu zitten we volop in een tyfuskoortsepidemie. Toch wel dingen om niet lichtzinnig mee om te gaan, en dan spreken we nog niet over al die kinderen met wormen in hun buik en die niet naar de klas kunnen. Nu beginnen we aan een nieuw hoofdstuk: drinkbaar water in het binnenland. Ongelofelijk. Zoveel mensen zijn al komen kijken om onze wonderbare installatie.

Maar we staan niet stil, een zwaluw maakt de lente niet. We hopen nog verschillende installaties te plaatsen zodat vele mensen en vooral kinderen er profijt uit kunnen halen. Vandaar dat ons project doorgaat en water zal brengen naar de omliggende scholen en de leerlingen niet meer met buikpijn moeten rondlopen ten gevolge van bezoedeld water.

Naar de toekomst toe

Zoals gezegd hierboven gaan we het project voortzetten door nog enkele openbare waterfonteinen te plaatsen. Voorbijtrekkende mensen kunnen er ook gebruik van maken. Ook niet te vergeten dat dit de eerste fase is van het grote project, er wacht ons nog de meisjesschool en de internaten, en op einde het ziekenhuis. Een ander groot probleem zijn openbare toiletten en dit overal in het binnenland van Congo.

Dankwoord

En nu moet er bedankt worden, het moeilijkste deel van dit artikel. Er zijn zoveel mensen die hebben bijgedragen tot het welslagen van dit project. Niet alleen grote organisaties, maar vooral vele mensen die in stilte werken en die het mogelijk maken om hier iets te bouwen wat geschiedenis maakt. Afrikanen en Europeanen samen hebben dit project mogelijk gemaakt, elk met zijn mogelijkheden. Het project is nog niet afgelopen, we hebben de eerste fase afgerond en bewezen dat het kan. Het moeilijkste gedeelte is achter de rug, en met hulp van jullie allen kunnen we vlug de twee anderen fases afwerken.

We danken hier vooral om de samenwerking met:

  • – Wereld Missie hulp van Boechout
  • – Salvatoriaanse hulpactie Hamont
  • – Franciskanen Vlaanderen
  • – GROS Wommelgem
  • – GROS Mortsel
  • – GROS Boechout
  • – Parochie St. Lodewijk Mortsel
  • – Hydro + van de PIDPA
  • – De vele weldoeners
  • – Gezinsbond Rode
ByDirk Van de Poel

“Little Amal” in Borgerhout

Nieuws uit ons bisdom…

Op vrijdag 8 en zaterdag 9 oktober jl. was “Little Amal” op bezoek in Antwerpen. Little Amal is een reuzin van 3,5 meter hoog en verpersoonlijkt een Syrisch vluchtelingenmeisje. Paul Lansu, werkzaam bij Pax Christi en actief in de werkgroep Migratie Diversiteit Gastvrijheid van Attent, is tevens parochievicaris in Borgerhout. De Onze-Lieve-Vrouw ter Sneeuw parochie aldaar mocht de kleine reuzin ook welkom heten.
Paul Lansu vertelt. “Het verhaal van dit 9-jarig Syrisch vluchtelingenmeisje op zoek naar haar moeder in het VK is een pakkend, boeiend en ontroerend gebeuren geworden waar enorm veel jonge gezinnen met hun kinderen zijn op af gekomen. Het was werkelijk over de koppen lopen aan het Moorkensplein, de Turnhoutsebaan en aan de kerk van O.L. Vrouw ter Sneeuw op het Laar. We hebben Little Amal kunnen ontvangen in de kerk en haar één overnachting aangeboden. Het werd een mooie samenwerking van de kerkraad, de basisschool De Zevensprong en Atlas van de Stad Antwerpen.”
Paul Lansu kon spreken met de directeur van het project: een Palestijn geboren in Nazareth, Galilea. Het team rond “Little Amal” heeft medewerkers uit Macedonië, Ierland, Colombia en meer. Aan ‘Little Amal”, die geboeid keek naar de vele symbolen in de kerk vertelde hij over  vertelde hij over de kerk, de parochie en de Borgerhoutse samenleving. Via zijn werk bij Pax Christi ontmoette hij enkele jaren geleden ook vele vluchtelingen in Jordanië.
Een uitgebreid foto-album kan je bekijken op Facebook via: https://www.facebook.com/Antwerp.Press.News/

(artikel overgenomen van Attent)

ByDirk Van de Poel

Benefietconcert De Kompanie in St.-Benedictus

Voor de tweede keer nodigt De Kompanie U uit voor een reis rond de wereld. Spelend gaan wij ons verplaatsen door verschillende tijden en muziekstijlen. Met een strijkkwintet, samengesteld door musici van het Antwerp Symphony Orchestra, gaat u niet alleen de parels van het klassieke (A.Corelli, J.S.Bach, H.Purcell) repertoire leren kennen maar ook folk-, film- en lichtere muziek ontdekken (C.Porter, D.Ellington, Ch.Aznavour, J.Brel, L.Cohen).  Tijdens onze reis bezoeken wij bekende Europese landen, ook minder bekende zoals Servië en Armenië. Via het midden Oosten gaan wij naar het Amerikaans continent van het zuiden tot in het noorden.

Ons concert komt tot stand met de logistieke hulp van het Antwerp Symphony Orchestra en natuurlijk door de organisatie Mortsel-Dorp Concerten.

Concert voor het goede doel vzw De Kompanie.
Wanneer : 13 November om 20:00 uur en 14 November om 15:00 uur
Waar : St. Benedictuskerk, Dorpsstraat 1 te Mortsel
Kaartjes: VVK 18 euro, kassa 20 euro
Het aantal plaatsen is beperkt !
Reserveren via: annelies@dekompanie.net
Inschrijvingen zijn pas definitief na betaling op rekeningnummer
BE53 0016 9957 1453 vzw De Kompanie
meer details op onze website  www.dekompanie.net 

ByDirk Van de Poel

NIEUWSBRIEF RIJSTAKTIE OKTOBER 2021

Lieve mensen, trouwe missievrienden,

Corona is nog niet verdreven en de mondmaskers zijn nog alom tegenwoordig. Oorlogen, overstromingen, bosbranden, aardbevingen teisteren onze wereld en niet het minst de arme en ontwikkelingslanden. Daarbij betreuren we vele dodelijke slachtoffers en verkeren vele gezinnen in nood.  Oktober doet ons ook weer aan de missionarissen en ontwikkelingshelpers denken.  Ook voor hen duiken weer moeilijke tijden op.

CRIANÇAS DO MUNDO                    

Zo pas ontvingen wij het droeve bericht van het overlijden op 11 augustus van Michel Van der Meersch na 8 jaar moedig gedragen ziekte. Evelyne Wairy beseft dat het project ‘Crianças do Mundo, dat ze samen opgebouwd hebben nu niet kan stoppen. Gedurende 34 jaar hebben zij samen met veel liefde gezorgd voor zovele kansloze kinderen. Het was de wil van Michel om dit werk nog zo lang het kon voort te zetten.

Straatkinderen kansen geven om zich intellectueel, fysiek en ook moreel en sociaal te ontwikkelen, hen psychologisch begeleiden en een toekomst geven, dat is het werk van Evelyne Wairy en haar echtgenoot Michel. Zij werden hierin bijgestaan door beroepsleerkrachten. Door de pandemie kon men sinds 20 maart 2020 tot eind 2020 geen nieuwe hulpbehoevende kinderen uit de sloppenwijken opnemen. Begin 2021 kon het even wel. Het waren kinderen die er al bijna een jaar op gewacht hadden. In april was er weer geen toelating voor opname. Daarna konden de activiteiten gelukkig weer hervat worden. De scholen bleven gesloten en vele mensen vielen in diepe armoede mede door de grote werkloosheid.

Op 19 juni telde men al 500000 doden door corona.  Meer dan 12 miljoen gezinnen hebben honger en kunnen soms maar één keer per dag eten of zelfs soms niet. Velen kunnen de huishuur niet meer betalen en komen op straat terecht. Huishuur, voedsel, kleding, medicamenten enz. zijn schandalig duur geworden. Men voelt zich machteloos tegenover deze tragedies. Gelukkig is er grote solidariteit en vrijgevigheid onder de mensen, hoe arm ze ook zijn. 

Om Evelyne de gelegenheid te geven dit mooie werk verder te zetten vragen we jullie nog eens om uw trouwe financiële bijdrage nu zeker niet na te laten.
Het rekeningnummer staat onderaan op deze nieuwsbrief. 
KIJK ZEKER EENS OP www.criancasdomundo.org   

PATRICK TAVEIRNE

Van Patrick Taveirne ontvingen we informatie over de educatieve en sociale projecten die in het noordoosten en noordwesten van China door hem worden opgevolgd. Er is vooreerst de zorg en dienstverlening aan kinderen van alleenstaande ouders, en het bieden van studiebeurzen aan ongeschoolde kinderen. Dan zijn er de huisbezoeken met dienstverlening aan senioren, hulpbehoevenden en gehandicapten. Ook geestelijke begeleiding voor de senioren komt aan bod. Er worden projecten gepland om eens per week de senioren te bezoeken, om hun klederen te wassen, bloeddruk en suiker te meten, pedicure en manicure te voorzien en warme maaltijden te bezorgen. Dit alles wordt grotendeels ook mogelijk gemaakt met onze financiële steun. Patrick Taveirne is u hiervoor zeer dankbaar.

Wenst U onze actie te steunen:

• ZONDER FISCAAL ATTEST:
RIJSTAKTIE ELSDONK/MOLENVELD
IBAN: BE66 8333 8698 9143 – BIC-code: GKCCBEBB.

• MET FISCAAL ATTEST (VANAF 40 EURO)

EVELYNE WAIRY – IBAN: BE06 0882 1090 0122
        BIC- code: GKCCBEBB        
        CHILDREN OF THE WORLD INTERNATIONAL
        mededeling:  “PROJECT EVELYNE WAIRY –
        ATTEST AUB”.

PATRICK TAVEIRNE
        IBAN nr: BE82 0000 9019 7468
        BIC-code: BPOTBEB1
        S.O.S. SCHEUT
        mededeling: “PROJECT 06086003 – PATRICK TAVEIRNE – ATTEST AUB”.

ByDirk Van de Poel

10 tips voor een ecospiritualiteit

Het klimaat is iets van ons allemaal. En we weten wat ons te doen staat: duurzaam leven, door ons aankoopgedrag, onze manier van wonen, onze mobiliteit, onze reisgewoonten en onze voeding af te stemmen op de draagkracht van onze planeet.

① Ervaar alles weer als een gave
② Hou de pijn van het bewustzijn vol
③ Consumeer minder, creëer meer
④ Vind heling in heropvoeding
⑤ Breng harmonie door te rusten
⑥ Eis je vrijheid terug van de techniek
⑦ Word weer intiem met het leven
⑧ Kies tussen groei en verval
⑨ Leef met een blik op oneindig
⑩ Cultiveer een beschaving van liefde

ByDirk Van de Poel

Ecokerk: Met een 7sprong naar integrale ecologie

In de digitale reeks Geloven op maandag” vertelden drie mensen welke acties ze reeds voerden en welke 7-sprong ze willen maken voor de toekomst. Inspiratie verzekerd! Deze Youtubepresentatie (18’) kan je hieronder bekijken.

De presentatie licht het begrip ‘integrale ecologie toe’, gaat in op de doelstellingen van “de 7sprong” en maakt dit alles concreet door drie verhalen. 
Anne-Mie Castelein, lid van de werkgroep Ecokerk van Attent, vertelt over de werkgroep spiritualiteit en de praktische stappen die in haar congregatie al gezet zijn en hoe naar de toekomst wordt gekeken.

Herman Augustyns, die tot voor kort priester was op Linkeroever en daar een groep medestanders had die onder meer het kerkgebouw zo ecologisch mogelijk renoveerden, licht toe welke stappen daar werden gezet en kijkt uit naar het moment dat hij in zijn nieuw werkveld in de Rupelstreek ook kan werken aan ecologische initiatieven. “Onze aarde heeft het nodig”, besluit hij.

Tenslotte vertelt Eline Vandendriessche hoe het ecologische al jaren sterk aanwezig is op de kampen van IJD Jongerenpastoraal Antwerpen en schetst uitdagingen om de ecologische keuze in de toekomst verder te ontwikkelen tot deze keuze gewoon normaal wordt.

Meer informatie nodig? Stel je vraag per mail aan Patrick Naulaerts, moderator van de werkgroep Ecokerk of aan Rita Boeren, stafmedewerker Attent.  

ByDirk Van de Poel

Ecokerk: een videoboodschap van de paus

Een duurzame levensstijl

Wie leiden nieuwe projecten om het milieu te beschermen en in stand te houden? De jongeren, zonder twijfel. Ze weten heel goed dat verbetering van het milieu en sociale vooruitgang hand in hand gaan. Wij volwassenen kunnen veel leren van de jongeren. Zoals de paus zegt: “Laten we profiteren van hun voorbeeld en vooral in deze tijden van crisis – gezondheidscrisis, sociale crisis, milieucrisis – nadenken over onze levensstijl.” Deel dit bericht van Franciscus met je familie en vrienden.#TijdVandeSchepping#DeVideoVandePaus#LatenWeOnzeLevensstijlVeranderenPope’s Worldwide Prayer Network – VaticanIn collaboration with the Dicastery for Promoting Integral Human Development and Laudato Si Movement.This edition of The Pope Video has the support of BIP.

Overgenomen van https://www.facebook.com/groups/Attent/

ByDirk Van de Poel

St.-Jozef Mortsel voor ‘In de Buurt’

Twee dagen trokken ze in het weekend van 28 en 29 augustus rond. Een ploeg gezellige jongelui en Katrien trokken van huis tot huis om goederen en centjes op te halen voor ‘In de Buurt’.

Het werd een groot succes ondanks niet iedereen thuis is( Sfinks, vakantie, feestjes, Hove feesten, …)
De toffe en enthousiaste kinderen en jongeren zorgden voor een zalige sfeer. Heel wat gulle mensen doken hun kelder in om spullen, hygiëneproducten en voeding te delen.
‘t Was zalig om een heel weekend mee te doen en je in te zetten voor mensen die het moeilijker hebben.

Dikke proficiat Jongelui. En een grote dankjewel!

ByDirk Van de Poel

St.-Jozef Mortsel steunt IN DE BUURT

Lieve parochianen van de St.-Jozefparochie van Mortsel,
Jaarlijks doen wij in de maand augustus acties voor vzw In de Buurt, de organisatie die zich in Mortsel inzet voor behoeftigen door voedselbeding, de geefwinkel en een buurthuis. Op het einde van augustus willen we in onze parochie enkele initiatieven op poten zetten:
– onze jongeren van JEZ! Jongerenkerk zullen in enkele straten een inzameling doen van niet bederfbaar voedsel zoals pasta of rijst en hygiëneproducten zoals shampoo of zeep.
– ieder van u kan deze goederen ook binnenbrengen in de kerk op zondag 29 augustus bij de viering in de kerk
– na de viering van 29 augustus krijgt u ook de kans een centje in de bus voor In de Buurt vzw te steken. Breng dus wat extra centjes mee. We rekenen op jullie grote steun. Door corona is de armoede in Mortsel beduidend gestegen. Dus jullie steun is heel hard nodig.

Een dankbare groet van de plaatselijke kerngroep (het vroegere parochieteam) van Sint-Jozef Mortsel en pastoor Tom

ByDirk Van de Poel

Starten met ECOKERK

September is voor velen het startsein om allerlei tradities op te nemen. Dat doen we ook in onze pastorale eenheid. Op zondag 5 september hebben we de eerste kruispuntviering van het nieuwe werkjaar. Bijna even traditioneel sluiten we die zondag aan bij het thema van scheppingszondag.

Bijna achteloos zouden we zeggen: ha ja natuurlijk. Inderdaad de eerste zondag van september is de start van de kruispuntvieringen en inderdaad we hebben al enkele jaren gehoord over de zorg voor de schepping. De realiteit van de laatste jaren en zeker ook de afgelopen zomer heeft ons echter doen inzien dat het thema van scheppingszondag geen traditioneel thema is of toch niet zou mogen zijn. Het is helaas voor heel wat mensen bittere ernst.

Sterker dan anders sluiten we dit jaar daarom aan bij het project ecokerk. Zoals u ook in de Krant van Vuur kan lezen zet de kerk in op 7 domeinen in verband met ecologie. De kruispuntviering van september is dus niet zomaar de start van een liturgische reeks, maar ook van een prioriteit waar we met zijn allen toe geroepen zijn: de zorg voor de schepping. Die zorg kunnen we samen dragen in onze manier van wonen, eten, reizen… en dus ook in het beheer van kerken en andere parochiale gebouwen.

Onze paus stuurde op 9 september een videoboodschap rond over een duurzame levensstijl. Klik hier voor deze boodschap!